حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَخْبَرَتْهُ عَنْ بَيْعَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النِّسَاءَ قَالَتْ مَا مَسَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ إِلاَّ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا فَإِذَا أَخَذَ عَلَيْهَا فَأَعْطَتْهُ قَالَ " اذْهَبِي فَقَدْ بَايَعْتُكِ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Молик ибн Шиҳобдан, у Урвадан ривоят қилди: Оиша розияллаҳу анҳо унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёллардан байъат олиши ҳақида хабар бериб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳеч қачон (бегона) аёлнинг қўлига тегмаган, фақат ундан (байъат) аҳдини олганда (сўз билан оларди). У ундан (аҳдини) олиб, у (аёл) унга бергач (рози бўлгач), у: «Бор, мен сенга байъат қилдим» дерди.