أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ، وَأَبُو عَامِرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عَوْنٍ الثَّقَفِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ الْحَنَفِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا، يَقُولُ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُلَّةُ سِيَرَاءَ فَبَعَثَ بِهَا إِلَىَّ فَلَبِسْتُهَا فَعَرَفْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ " أَمَا إِنِّي لَمْ أُعْطِكَهَا لِتَلْبَسَهَا " . فَأَمَرَنِي فَأَطَرْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга ан-Назр ва Абу Омир хабар бердилар, улар дедилар: бизга Шуъба ривоят қилди, у Абу Авн ас-Сақафийдан, у деди: мен Абу Солиҳ ал-Ҳанафийнинг шундай деганини эшитдим: мен Алийнинг (розияллаҳу анҳу) шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га сияро ҳулласи ҳадя қилинди, у уни менга юборди, мен уни кийдим. Сўнг мен у зотнинг юзларида ғазабни кўрдим. У: «Албатта, мен буни сенга кийишинг учун бермаган эдим,» дедилар. Сўнг менга буюрдилар, мен эса уни аёлларим орасига тақсимлаб бердим.