حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ لَمَّا أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَأَتْبَعَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ - قَالَ - فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَاخَتْ فَرَسُهُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكَ . قَالَ فَدَعَا اللَّهَ - قَالَ - فَعَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَرُّوا بِرَاعِي غَنَمٍ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ .
Бизга Муҳаммад ибнул Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди — лафз Ибнул Мусанноники — иккаласи: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, деди: Абу Ишоқ ал-Ҳамдонийнинг шундай деётганини эшитдим: Баронинг шундай деётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккадан Мадинага йўл олганларида, Суроқа ибн Молик ибн Жуъшум уларнинг ортидан тушди. У деди: Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (қарши) дуо қилдилар, оти (ерга) ботди. У: ‹Мен учун Аллаҳга дуо қил, мен сенга зарар етказмайман›, деди. У деди: Шунда у (Расулуллаҳ) Аллаҳга дуо қилдилар. У деди: Сўнгра Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чанқадилар, улар бир қўй чўпони ёнидан ўтдилар. Абу Бакр ас-Сиддиқ деди: Мен бир қадаҳни олиб, унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун бир ҳовуч сут соғдим ва уни олиб келдим, у (Расулуллаҳ) мен рози бўлгунча ичдилар.