حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ تَبِعَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ، فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَاخَتْ بِهِ فَرَسُهُ. قَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكَ. فَدَعَا لَهُ. قَالَ فَعَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ بِرَاعٍ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، فَأَتَيْتُهُ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Абу Исъҳоқдан, у деди: Барони эшитдим розияллаҳу анҳу, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келаётган пайтда, унга Суроқа ибн Молик ибн Жуъшум эргашди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (қарши) дуо қилди, шунда оти унин билан (ерга) ботди. У: «Мен учун Аллаҳга дуо қил, мен сенга зарар етказмайман», деди. (Набий) унга дуо қилди. (Баро) деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чанқади ва бир чўпон ёнидан ўтди. Абу Бакр: Мен бир қадаҳ олдим ва унга бир оз сут соғдим ва унга келтирдим, у ичди, токи мен рози бўлдим, деди.