حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَرِبَ لَبَنًا، وَأَتَى دَارَهُ فَحَلَبْتُ شَاةً فَشُبْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْبِئْرِ، فَتَنَاوَلَ الْقَدَحَ فَشَرِبَ، وَعَنْ يَسَارِهِ أَبُو بَكْرٍ وَعَنْ يَمِينِهِ أَعْرَابِيٌّ، فَأَعْطَى الأَعْرَابِيَّ فَضْلَهُ، ثُمَّ قَالَ " الأَيْمَنَ فَالأَيْمَنَ ".
Абдон, Абдуллаҳдан: Бизга Юнус, у Зуҳрийдан хабар берди: Менга Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) хабар берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сут ичганларини кўрди: У киши унинг уйига келдилар, мен бир қўй соғдим ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қудуқ (суви) билан аралаштирдим. У киши қадаҳни олиб ичдилар, чап томонларида Абу Бакр, ўнг томонларида бир аъробий бор эди. У киши (қолдигини) аъробийга бердилар, сўнг: «Ўнгдаги, сўнг ўнгдаги (аввал олсин)» дедилар.