حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لَمَّا خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ مَرَرْنَا بِرَاعٍ وَقَدْ عَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَحَلَبْتُ لَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Ишоқдан, у Бародан ривоят қилди. У деди: Абу Бакр ас-Сиддиқ деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Маккадан Мадинага чиққанимизда бир чўпон ёнидан ўтдик, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чанқаган эдилар. У деди: Мен у кишига бир ҳовуч сут соғиб, уни олиб келдим, у (Расулуллаҳ) мен рози бўлгунча ичдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ لَمَّا أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَأَتْبَعَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ - قَالَ - فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَاخَتْ فَرَسُهُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكَ . قَالَ فَدَعَا اللَّهَ - قَالَ - فَعَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَرُّوا بِرَاعِي غَنَمٍ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ .
Бизга Муҳаммад ибнул Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилди — лафз Ибнул Мусанноники — иккаласи: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, деди: Абу Ишоқ ал-Ҳамдонийнинг шундай деётганини эшитдим: Баронинг шундай деётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккадан Мадинага йўл олганларида, Суроқа ибн Молик ибн Жуъшум уларнинг ортидан тушди. У деди: Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (қарши) дуо қилдилар, оти (ерга) ботди. У: ‹Мен учун Аллаҳга дуо қил, мен сенга зарар етказмайман›, деди. У деди: Шунда у (Расулуллаҳ) Аллаҳга дуо қилдилар. У деди: Сўнгра Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чанқадилар, улар бир қўй чўпони ёнидан ўтдилар. Абу Бакр ас-Сиддиқ деди: Мен бир қадаҳни олиб, унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун бир ҳовуч сут соғдим ва уни олиб келдим, у (Расулуллаҳ) мен рози бўлгунча ичдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ عَبَّادٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو صَفْوَانَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ قَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ بِإِيلِيَاءَ بِقَدَحَيْنِ مِنْ خَمْرٍ وَلَبَنٍ فَنَظَرَ إِلَيْهِمَا فَأَخَذَ اللَّبَنَ . فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَاكَ لِلْفِطْرَةِ لَوْ أَخَذْتَ الْخَمْرَ غَوَتْ أُمَّتُكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Аббод ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди — лафз Ибн Аббодники — иккаласи: бизга Абу Сафвон ривоят қилди, бизга Юнус Зуҳрийдан хабар берди. У деди: Ибнул Мусайяб деди: Абу Ҳурайра деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ийлода Исро қилинган кечада хамр ва сут тўла икки қадаҳ келтирилди. У иккаласига қарадилар-да, сутни олдилар. Шунда Жаброил алайҳиссалом у кишига: ‹Сени фитратга (тўғри йўлга) ҳидоят қилган Аллаҳга ҳамд бўлсин. Агар хамрни олганингда, умматинг йўлдан озарди›, деди.
وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ بِإِيلِيَاءَ .
Ва менга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, бизга Ҳасан ибн Аъян ривоят қилди, бизга Маъқил Зуҳрийдан, у Саид ибнул Мусайябдан ривоят қилди: У Абу Ҳурайранинг шундай деётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (хамр ва сут) келтирилди — унинг (олдинги ҳадис) мислидай — лекин ‹Ийлода› деб зикр қилмади.