Сунани Насоий — 408-ҳадис

Ғусл ва таяммум китоби · Ғусл пайтида ўзини беркитиш

408-ҳадисСунани Насоий · Ғусл ва таяммум китоби

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاءً - قَالَتْ - فَسَتَرْتُهُ فَذَكَرَتِ الْغُسْلَ قَالَتْ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِخِرْقَةٍ فَلَمْ يُرِدْهَا ‏‏.‏‏

Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абида ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Солимдан, у Курайбдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан, у Маймуна (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун сув қўйдим — у деди: — сўнг уни тўсиб турдим. Ва у ғуслни зикр қилди. У деди: Сўнг мен унга (артиниш учун) бир парча мато келтирдим, аммо уни истамадилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 313-ҳадисТаҳорат китоби

Мен туялар орасида бўлиб жунуб бўлдим, сув топмадим, шунда ҳайвон ағанаганидек тупроқда ағанадим. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, буни уларга айтдим. (Расулуллаҳ): «Сенга бунинг…

Саҳиҳи Муслим, 5239-ҳадисИчимликлар китоби

Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (қарши) дуо қилдилар, оти (ерга) ботди. У: ‹Мен учун Аллаҳга дуо қил, мен сенга зарар етказмайман›, деди. У деди: Шунда у (Расулуллаҳ) Аллаҳга дуо қилдилар. У деди:…

Саҳиҳи Муслим, 621-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз ҳожати учун (четга) чиқар эди; мен унга сув келтирар эдим, у у билан ювинар (тозаланар) эди.

Саҳиҳул Бухорий, 6680-ҳадисҚасам ва назр

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Ашъарийлардан бир гуруҳ билан келдим, унга — у ғазабли ҳолда — дуч келдим. Ундан улов сўрадик, у бизни уламасликка қасам ичди, кейин: "Валлаҳи, иншааллаҳ, мен бир қасамга…

Саҳиҳул Бухорий, 2636-ҳадисСовға китоби

Мен Аллаҳ йўлида (жиҳод учун) бир отни (кимгадир) бердим. Мен уни сотилаётганини кўрдим. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадим. У: «Сотиб олма ва ўз садақангга қайтма», деди.

Саҳиҳи Муслим, 138-ҳадисИймон китоби

м. У: "Улар уни сўрар ва устига сув ичар эдилар" деди. (Набий) унга (баракага) дуъо қилди, ҳатто қавм ўз озиқ-овқат (идишлари)ни тўлдирди. Ўша пайтда у: "Гувоҳлик бераманки, ла илаҳа иллаллаҳ ва мен Аллаҳнинг…