أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَغْتَسِلُ بِالْبَرَازِ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَلِيمٌ حَيِيٌّ سِتِّيرٌ يُحِبُّ الْحَيَاءَ وَالسَّتْرَ فَإِذَا اغْتَسَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْتَتِرْ " .
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар берди, у деди: бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, у деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, у деди: бизга Абдулмалик ривоят қилди, Атодан, у Яъладан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) очиқ жойда ғусл қилаётган бир кишини кўрдилар, сўнг минбарга кўтарилиб, Аллаҳга ҳамд ва сано айтдилар ва: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла ҳалим, ҳаёли ва яширувчидир; У ҳаёни ва яширишни севади. Бас, бирингиз ғусл қилганда, ўзини яширсин,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ سِتِّيرٌ فَإِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَغْتَسِلَ فَلْيَتَوَارَ بِشَىْءٍ " .
Бизга Абу Бакр ибн Ишоқ хабар берди, у деди: бизга ал-Асвад ибн Омир ривоят қилди, у деди: бизга Абу Бакр ибн Айёш ривоят қилди, Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан, у Сафвон ибн Яъладан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла яширувчидир. Бас, бирингиз ғусл қилмоқчи бўлса, бирор нарса билан ўзини тўссин,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاءً - قَالَتْ - فَسَتَرْتُهُ فَذَكَرَتِ الْغُسْلَ قَالَتْ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِخِرْقَةٍ فَلَمْ يُرِدْهَا .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абида ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Солимдан, у Курайбдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан, у Маймуна (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун сув қўйдим — у деди: — сўнг уни тўсиб турдим. Ва у ғуслни зикр қилди. У деди: Сўнг мен унга (артиниш учун) бир парча мато келтирдим, аммо уни истамадилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَمَا أَيُّوبُ عَلَيْهِ الصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا خَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَحْثِي فِي ثَوْبِهِ قَالَ فَنَادَاهُ رَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا أَيُّوبُ أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ قَالَ بَلَى يَا رَبِّ وَلَكِنْ لاَ غِنَى بِي عَنْ بَرَكَاتِكَ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ривоят қилди, Мусо ибн Уқбадан, у Сафвон ибн Сулаймдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Айюб (алайҳис-салоту вассалом) яланғоч ҳолда ғусл қилаётганида, устига олтиндан чигирткалар ёғилди, у эса уларни кийимига йиға бошлади. Шунда Робби азза ва жалла унга нидо қилди: ‹Эй Айюб, Мен сени бой қилмаганмидим?› У: ‹Албатта, эй Роббим, лекин Сенинг баракатларингдан бениёз эмасман,› деди,» дедилар.