أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَغْتَسِلُ بِالْبَرَازِ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَلِيمٌ حَيِيٌّ سِتِّيرٌ يُحِبُّ الْحَيَاءَ وَالسَّتْرَ فَإِذَا اغْتَسَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْتَتِرْ " .
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар берди, у деди: бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, у деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, у деди: бизга Абдулмалик ривоят қилди, Атодан, у Яъладан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) очиқ жойда ғусл қилаётган бир кишини кўрдилар, сўнг минбарга кўтарилиб, Аллаҳга ҳамд ва сано айтдилар ва: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла ҳалим, ҳаёли ва яширувчидир; У ҳаёни ва яширишни севади. Бас, бирингиз ғусл қилганда, ўзини яширсин,» дедилар.