حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ الْعَرْزَمِيِّ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَغْتَسِلُ بِالْبَرَازِ بِلاَ إِزَارٍ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَيِيٌّ سِتِّيرٌ يُحِبُّ الْحَيَاءَ وَالسَّتْرَ فَإِذَا اغْتَسَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْتَتِرْ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Нуфайл ривоят қилди, бизга Зуҳайр Абдулмалик ибн Абу Сулаймон ал-Арзамийдан, у Атодан, у Яъладан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишини очиқ жойда изорсиз чўмилаётганини кўрди. Шунда у минбарга чиқди, Аллаҳга ҳамд айтди ва Уни мақтади, сўнг соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Албатта Аллаҳ азза ва жалла ҳаёли, пардаловчидир; ҳаё ва пардани севади. Бас, бирингиз чўмилса, пардалансин».