حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ الْعَرْزَمِيِّ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَغْتَسِلُ بِالْبَرَازِ بِلاَ إِزَارٍ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَيِيٌّ سِتِّيرٌ يُحِبُّ الْحَيَاءَ وَالسَّتْرَ فَإِذَا اغْتَسَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْتَتِرْ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Нуфайл ривоят қилди, бизга Зуҳайр Абдулмалик ибн Абу Сулаймон ал-Арзамийдан, у Атодан, у Яъладан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишини очиқ жойда изорсиз чўмилаётганини кўрди. Шунда у минбарга чиқди, Аллаҳга ҳамд айтди ва Уни мақтади, сўнг соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Албатта Аллаҳ азза ва жалла ҳаёли, пардаловчидир; ҳаё ва пардани севади. Бас, бирингиз чўмилса, пардалансин».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الأَوَّلُ أَتَمُّ .
Бизга Муҳаммад ибн Аҳмад ибн Абу Халаф ривоят қилди, бизга ал-Асвад ибн Омир ривоят қилди, бизга Абу Бакр ибн Айёш Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан, у Сафвон ибн Яъладан, у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳадисни ривоят қилди. Абу Довуд деди: Биринчиси тўлиқроқдир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَرْهَدٍ، عَنْ أَبِيهِ، - قَالَ كَانَ جَرْهَدٌ هَذَا مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ - قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَنَا وَفَخِذِي مُنْكَشِفَةٌ فَقَالَ " أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْفَخِذَ عَوْرَةٌ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Абун-Назрдан, у Зуръа ибн Абдурраҳмон ибн Жарҳаддан, у отасидан ривоят қилди — бу Жарҳад суффа аҳлидан эди — у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизнинг олдимизда ўтирди ва менинг соним очиқ эди. Шунда у: «Соннинг аврат эканини билмайсанми?» деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أُخْبِرْتُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَكْشِفْ فَخِذَكَ وَلاَ تَنْظُرْ إِلَى فَخِذِ حَىٍّ وَلاَ مَيِّتٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا الْحَدِيثُ فِيهِ نَكَارَةٌ .
Бизга Али ибн Саҳл ар-Ромлий ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Журайждан ривоят қилди. У деди: Менга Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Осим ибн Замрадан, у Алидан розияллаҳу анҳу хабар берилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сонингни очма ва тирик ҳам, ўлик ҳам бўлганнинг сонига қарама». Абу Довуд деди: Бу ҳадисда ноаниқлик (накора) бор.