أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَمَا أَيُّوبُ عَلَيْهِ الصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا خَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَحْثِي فِي ثَوْبِهِ قَالَ فَنَادَاهُ رَبُّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا أَيُّوبُ أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ قَالَ بَلَى يَا رَبِّ وَلَكِنْ لاَ غِنَى بِي عَنْ بَرَكَاتِكَ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ривоят қилди, Мусо ибн Уқбадан, у Сафвон ибн Сулаймдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Айюб (алайҳис-салоту вассалом) яланғоч ҳолда ғусл қилаётганида, устига олтиндан чигирткалар ёғилди, у эса уларни кийимига йиға бошлади. Шунда Робби азза ва жалла унга нидо қилди: ‹Эй Айюб, Мен сени бой қилмаганмидим?› У: ‹Албатта, эй Роббим, лекин Сенинг баракатларингдан бениёз эмасман,› деди,» дедилар.