197-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ الْحُبَابِ، عَنْ مُطِيعِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَرِبَ لَبَنًا فَلَمْ يُمَضْمِضْ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَصَلَّى . قَالَ زَيْدٌ دَلَّنِي شُعْبَةُ عَلَى هَذَا الشَّيْخِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба, Зайд ибн Ҳубобдан, у Мутийъ ибн Рошиддан, у Тавба ал-Анбарийдан ривоят қилди: У Анас ибн Моликни эшитди, у айтар эди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сут ичдилар, оғизларини чаймадилар ва таҳорат олмадилар ва намоз ўқидилар. Зайд айтди: Бу шайхга мени Шуъба далолат қилди.