حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آتَى إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حُلَّةً سِيَرَاءَ فَلَبِسْتُهَا، فَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَشَقَّقْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي.
Ҳажжож ибн Минҳол, Шуъбадан: Менга Абдулмалик ибн Майсара хабар берди: Зайд ибн Ваҳбни эшитдим, у Алидан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга сияро (ипакли, чизиқли) ҳулла (кийим) бердилар, мен уни кийдим. У кишининг юзларида ғазабни кўрдим, шунда мен уни хотинларим орасида (йиртиб) бўлаб бердим.