باب فِي الرَّقَبَةِ الْمُؤْمِنَةِ
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الْحَجَّاجِ الصَّوَّافِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ، قَالَ قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ جَارِيَةٌ لِي صَكَكْتُهَا صَكَّةً . فَعَظَّمَ ذَلِكَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَفَلاَ أُعْتِقُهَا قَالَ : " ائْتِنِي بِهَا " . قَالَ : فَجِئْتُ بِهَا قَالَ : " أَيْنَ اللَّهُ " . قَالَتْ : فِي السَّمَاءِ . قَالَ : " مَنْ أَنَا " . قَالَتْ : أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ . قَالَ : " أَعْتِقْهَا فَإِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ал-Ҳажжож ас-Саввофдан ривоят қилди, менга Яҳё ибн Абу Касир Ҳилол ибн Абу Маймунадан, у Ато ибн Ясордан, у Муовия ибн ал-Ҳакам ас-Суламийдан ривоят қилиб деди: Мен дедим: «Ё Расулуллаҳ, менда бир чўрим бор эди, мен унга бир тарсаки урдим.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни менга жуда оғир олдилар. Мен дедим: «Уни озод қилайми?» У деди: «Уни менга олиб кел.» У деди: Мен уни олиб келдим. У чўрига деди: «Аллаҳ қаерда?» У деди: «Осмонда.» У деди: «Мен кимман?» У деди: «Сен Аллаҳнинг Расулисан.» У деди: «Уни озод қил, чунки у мўминадир.»
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الشَّرِيدِ، : أَنَّ أُمَّهُ، أَوْصَتْهُ أَنْ يُعْتِقَ، عَنْهَا رَقَبَةً مُؤْمِنَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي أَوْصَتْ أَنْ أُعْتِقَ عَنْهَا رَقَبَةً مُؤْمِنَةً وَعِنْدِي جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ نُوبِيَّةٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَرْسَلَهُ لَمْ يَذْكُرِ الشَّرِيدَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Муҳаммад ибн Амрдан ривоят қилди, у Абу Саламадан, у аш-Шариддан ривоят қилди: Онаси унга ўрнига бир мўмин қулни озод қилишни васият қилди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва деди: «Ё Расулуллаҳ, онам ўрнига бир мўмин қулни озод қилишимни васият қилди, менинг олдимда эса қора нубиялик бир чўри бор.» Сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. Абу Довуд деди: Холид ибн Абдуллаҳ уни мурсал қилди, аш-Шаридни зикр қилмади.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ الْجُوزَجَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْمَسْعُودِيُّ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، : أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِجَارِيَةٍ سَوْدَاءَ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَىَّ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً . فَقَالَ لَهَا : " أَيْنَ اللَّهُ " . فَأَشَارَتْ إِلَى السَّمَاءِ بِأُصْبُعِهَا . فَقَالَ لَهَا : " فَمَنْ أَنَا " . فَأَشَارَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِلَى السَّمَاءِ، يَعْنِي أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ . فَقَالَ : " أَعْتِقْهَا فَإِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ " .
Бизга Иброҳим ибн Яъқуб ал-Жузажоний ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилиб деди: Менга ал-Масъудий Авн ибн Абдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Абу Ҳурайрадан хабар бердики: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига қора бир чўри билан келди ва деди: «Ё Расулуллаҳ, менинг зиммамда бир мўмин қулни (озод қилиш) бор.» У чўрига деди: «Аллаҳ қаерда?» У бармоғи билан осмонга ишора қилди. У чўрига деди: «Мен кимман?» У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ва осмонга ишора қилди, яъни «Сен Аллаҳнинг Расулисан» деб. У деди: «Уни озод қил, чунки у мўминадир.»