حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الشَّرِيدِ، : أَنَّ أُمَّهُ، أَوْصَتْهُ أَنْ يُعْتِقَ، عَنْهَا رَقَبَةً مُؤْمِنَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي أَوْصَتْ أَنْ أُعْتِقَ عَنْهَا رَقَبَةً مُؤْمِنَةً وَعِنْدِي جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ نُوبِيَّةٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَرْسَلَهُ لَمْ يَذْكُرِ الشَّرِيدَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Муҳаммад ибн Амрдан ривоят қилди, у Абу Саламадан, у аш-Шариддан ривоят қилди: Онаси унга ўрнига бир мўмин қулни озод қилишни васият қилди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди ва деди: «Ё Расулуллаҳ, онам ўрнига бир мўмин қулни озод қилишимни васият қилди, менинг олдимда эса қора нубиялик бир чўри бор.» Сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. Абу Довуд деди: Холид ибн Абдуллаҳ уни мурсал қилди, аш-Шаридни зикр қилмади.