حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ . فَقُلْتُ مَا يَبِيعُ حَاضِرٌ لِبَادٍ قَالَ لاَ يَكُونُ لَهُ سِمْسَارًا .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Савр Маъмардан, у Ибн Товусдан, у отасидан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шаҳарлик киши бадавий (чўл) киши учун сотишидан қайтардилар. Мен сўрадим: Шаҳарлик бадавий учун сотиши нима? У деди: Унга даллол бўлмаслигидир.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ الزِّبْرِقَانَ أَبَا هَمَّامٍ، حَدَّثَهُمْ - قَالَ زُهَيْرٌ وَكَانَ ثِقَةً - عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَبِيعُ حَاضِرٌ لِبَادٍ وَإِنْ كَانَ أَخَاهُ أَوْ أَبَاهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ حَفْصَ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ حَدَّثَنَا أَبُو هِلاَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ يُقَالُ لاَ يَبِيعُ حَاضِرٌ لِبَادٍ . وَهِيَ كَلِمَةٌ جَامِعَةٌ لاَ يَبِيعُ لَهُ شَيْئًا وَلاَ يَبْتَاعُ لَهُ شَيْئًا .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилдики, Муҳаммад ибн Зибриқон Абу Ҳаммом уларга ривоят қилди — Зуҳайр айтди: у ишончли рови эди — Юнусдан, у Ҳасандан, у Анас ибн Моликдан ривоят қиладики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Шаҳарлик киши саҳройи (бадавий) учун сотмасин, гарчи у унинг акаси ёки отаси бўлса ҳам» дедилар. Абу Довуд айтди: Мен Ҳафс ибн Умарнинг шундай деганини эшитдим: Бизга Абу Ҳилол ривоят қилди, бизга Муҳаммад Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, у айтди: «Шаҳарлик киши саҳройи учун сотмасин» дейилар эди. Бу жамловчи сўз бўлиб, у (шаҳарлик) унга (саҳройига) ҳеч нарса сотмасин ва ҳеч нарса сотиб олмасин дегани.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ سَالِمٍ الْمَكِّيِّ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، قَدِمَ بِحَلُوبَةٍ لَهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَ عَلَى طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ وَلَكِنِ اذْهَبْ إِلَى السُّوقِ فَانْظُرْ مَنْ يُبَايِعُكَ فَشَاوِرْنِي حَتَّى آمُرَكَ أَوْ أَنْهَاكَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Солим ал-Маккийдан ривоят қилдики, бир бадавий унга ривоят қилиб айтдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида ўзининг соғин молини олиб келди ва Талҳа ибн Убайдуллаҳ ҳузурига тушди. У (Талҳа): «Албатта, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шаҳарлик кишининг саҳройи учун сотишини ман қилдилар. Лекин сен бозорга бор, ким сенга олди-берди қилмоқчи бўлса, қара, сўнг мен билан маслаҳатлаш, токи мен сенга буюрай ёки қайтарай» деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَبِعْ حَاضِرٌ لِبَادٍ وَذَرُوا النَّاسَ يَرْزُقِ اللَّهُ بَعْضَهُمْ مِنْ بَعْضٍ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абу Зубайр Жобирдан ривоят қилдики, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Шаҳарлик киши саҳройи учун сотмасин ва одамларни қўйинг, Аллаҳ уларнинг баъзисини баъзиси орқали ризқлантирсин» дедилар.