باب فِي بَيْعِ الطَّعَامِ قَبْلَ أَنْ يُسْتَوْفَى
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ ابْتَاعَ طَعَامًا فَلاَ يَبِعْهُ حَتَّى يَسْتَوْفِيَهُ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким озиқ-овқат сотиб олса, уни тўлиқ қабул қилиб олмагунча сотмасин».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبْتَاعُ الطَّعَامَ فَيَبْعَثُ عَلَيْنَا مَنْ يَأْمُرُنَا بِانْتِقَالِهِ مِنَ الْمَكَانِ الَّذِي ابْتَعْنَاهُ فِيهِ إِلَى مَكَانٍ سِوَاهُ قَبْلَ أَنْ نَبِيعَهُ - يَعْنِي - جُزَافًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилдики, у шундай деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида озиқ-овқат — яъни ўлчовсиз, чамалаб — сотиб олар эдик. Бизга уни сотиб олган жойимиздан бошқа жойга кўчиришимизни буюрадиган кишини юборар эдилар, биз уни сотишдан олдин.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانُوا يَتَبَايَعُونَ الطَّعَامَ جُزَافًا بِأَعْلَى السُّوقِ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيعُوهُ حَتَّى يَنْقُلُوهُ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё Убайдуллаҳдан ривоят қилди, менга Нофиъ ибн Умардан хабар берди. У деди: Улар озиқ-овқатни чамалаб бозорнинг энг юқори жойида сотар эдилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўчириб олмагунча сотишларидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنِ الْمُنْذِرِ بْنِ عُبَيْدٍ الْمَدِينِيِّ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يَبِيعَ أَحَدٌ طَعَامًا اشْتَرَاهُ بِكَيْلٍ حَتَّى يَسْتَوْفِيَهُ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, бизга Амр ал-Мунзир ибн Убайд ал-Мадинийдан ривоят қилдики, унга Қосим ибн Муҳаммад ривоят қилдики, унга Абдуллаҳ ибн Умар ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кимсанинг ўлчов билан сотиб олган озиқ-овқатини тўлиқ қабул қилиб олмагунча сотишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُثْمَانُ، ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ ابْتَاعَ طَعَامًا فَلاَ يَبِعْهُ حَتَّى يَكْتَالَهُ " . زَادَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ لِمَ قَالَ أَلاَ تَرَى أَنَّهُمْ يَتَبَايَعُونَ بِالذَّهَبِ وَالطَّعَامُ مُرَجًّى .
Бизга Абу Бакр ва Усмон — Абу Шайбанинг икки ўғли — ривоят қилдилар. Улар дедилар: Бизга Вакиъ Суфёндан, у ибн Товусдан, у отасидан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким озиқ-овқат сотиб олса, уни ўлчаб олмагунча сотмасин». Абу Бакр зиёда қилди: У деди: Мен ибн Аббосга: «Нега?» дедим. У: «Кўрмаяпсанми, улар олтин билан савдо қилмоқдалар, озиқ-овқат эса ҳали етказиб берилмаган (кечиктирилади)», деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، - وَهَذَا لَفْظُ مُسَدَّدٍ - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا اشْتَرَى أَحَدُكُمْ طَعَامًا فَلاَ يَبِعْهُ حَتَّى يَقْبِضَهُ " . قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ " حَتَّى يَسْتَوْفِيَهُ " . زَادَ مُسَدَّدٌ قَالَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَحْسِبُ أَنَّ كُلَّ شَىْءٍ مِثْلُ الطَّعَامِ .
Бизга Мусаддад ва Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилдилар. Улар дедилар: Бизга Ҳаммод ривоят қилди (ҳ). Ва бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона — бу Мусаддаднинг лафзи — Амр ибн Динордан, у Товусдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бирингиз озиқ-овқат сотиб олса, уни қабул қилиб олмагунча сотмасин». Сулаймон ибн Ҳарб: «тўлиқ қабул қилиб олмагунча» деди. Мусаддад зиёда қилди: ибн Аббос деди: «Мен ҳар бир нарса озиқ-овқат кабидир деб ўйлайман».
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّاسَ يُضْرَبُونَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اشْتَرَوُا الطَّعَامَ جُزَافًا أَنْ يَبِيعُوهُ حَتَّى يُبْلِغَهُ إِلَى رَحْلِهِ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Солимдан, у ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида одамларни озиқ-овқатни чамалаб сотиб олганларида, уни ўз манзилига етказмагунча сотганлари учун урилаётганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ الْوَهْبِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ ابْتَعْتُ زَيْتًا فِي السُّوقِ فَلَمَّا اسْتَوْجَبْتُهُ لِنَفْسِي لَقِيَنِي رَجُلٌ فَأَعْطَانِي بِهِ رِبْحًا حَسَنًا فَأَرَدْتُ أَنْ أَضْرِبَ عَلَى يَدِهِ فَأَخَذَ رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي بِذِرَاعِي فَالْتَفَتُّ فَإِذَا زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَقَالَ لاَ تَبِعْهُ حَيْثُ ابْتَعْتَهُ حَتَّى تَحُوزَهُ إِلَى رَحْلِكَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ تُبَاعَ السِّلَعُ حَيْثُ تُبْتَاعُ حَتَّى يَحُوزَهَا التُّجَّارُ إِلَى رِحَالِهِمْ .
Бизга Муҳаммад ибн Авф ат-Тоий ривоят қилди, бизга Аҳмад ибн Холид ал-Ваҳбий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ишоқ Абуз-Зиноддан, у Убайд ибн Ҳунайндан, у ибн Умардан ривоят қилди. У деди: Мен бозорда зайтун ёғи сотиб олдим. Уни ўзимга олганимда, бир киши мени учратди ва менга у учун яхши фойда берди. Мен унинг қўлига қўлимни урмоқчи бўлдим, шунда орқамдан бир киши билагимдан ушлади. Мен ўгирилсам, Зайд ибн Собит экан. У деди: «Уни сотиб олган жойингда, ўз манзилингга кўчириб олмагунча сотма. Зеро Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам моллар сотиб олинган жойда, савдогарлар уларни ўз манзилларига кўчирмагунча сотилишидан қайтардилар».