حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ كُنَّا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَبْتَاعُ الطَّعَامَ فَيَبْعَثُ عَلَيْنَا مَنْ يَأْمُرُنَا بِانْتِقَالِهِ مِنَ الْمَكَانِ الَّذِي ابْتَعْنَاهُ فِيهِ إِلَى مَكَانٍ سِوَاهُ قَبْلَ أَنْ نَبِيعَهُ - يَعْنِي - جُزَافًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Нофиъдан, у ибн Умардан ривоят қилдики, у шундай деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида озиқ-овқат — яъни ўлчовсиз, чамалаб — сотиб олар эдик. Бизга уни сотиб олган жойимиздан бошқа жойга кўчиришимизни буюрадиган кишини юборар эдилар, биз уни сотишдан олдин.