حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شِرْكٍ رَبْعَةٍ أَوْ حَائِطٍ لاَ يَصْلُحُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ بَاعَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ حَتَّى يُؤْذِنَهُ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Иброҳим ибн Журайждан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Шуфъа (шерикнинг устунлик ҳуқуқи) ҳар бир тақсимланмаган уй ёки боғда бўлади. Шеригига хабар бермагунча сотиши тўғри бўлмайди. Агар сотса, у хабар бермагунча унга (сотиб олишга) ҳақдорроқдир».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِنَّمَا جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الشُّفْعَةَ فِي كُلِّ مَالٍ لَمْ يُقْسَمْ فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шуфъани фақат тақсимланмаган ҳар бир молда жорий қилдилар. Чегаралар белгиланиб, йўллар ажратилгач, шуфъа йўқдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَوْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَوْ عَنْهُمَا جَمِيعًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا قُسِّمَتِ الأَرْضُ وَحُدَّتْ فَلاَ شُفْعَةَ فِيهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Ҳасан ибн ар-Робиъ ривоят қилди, бизга ибн Идрис ибн Журайждан, у ибн Шиҳоб аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан ёки Саъид ибн ал-Мусайябдан, ёки иккаласидан биргаликда, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ер тақсимланиб, чегаралангач, унда шуфъа йўқдир».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، سَمِعَ عَمْرَو بْنَ الشَّرِيدِ، سَمِعَ أَبَا رَافِعٍ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Суфён Иброҳим ибн Майсарадан ривоят қилди, у Амр ибн аш-Шариддан эшитди, у Абу Рофиъдан эшитди, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитди: «Қўшни ўзининг яқинлиги (туташ мол) билан ҳақдорроқдир».
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " جَارُ الدَّارِ أَحَقُّ بِدَارِ الْجَارِ أَوِ الأَرْضِ " .
Бизга Абулвалид ат-Таёлисий ривоят қилди, бизга Шуъба Қатодадан, у Ҳасандан, у Самурадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У зот дедилар: «Уйнинг қўшниси қўшнининг уйига ёки ерига ҳақдорроқдир».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْجَارُ أَحَقُّ بِشُفْعَةِ جَارِهِ يُنْتَظَرُ بِهَا وَإِنْ كَانَ غَائِبًا إِذَا كَانَ طَرِيقُهُمَا وَاحِدًا " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Абдулмалик Атодан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Қўшни ўз қўшнисининг шуфъасига ҳақдорроқдир. Гарчи у йўқ бўлса ҳам, агар иккаласининг йўли бир бўлса, у (келгунча) кутилади».