Namoz kitobi

Sunani Abu Dovud · 770 hadis · 38/39-sahifa

كتاب الصلاة

1132-hadis

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ‏.‏

Bizga Hasan ibn Aliy, unga Abdurrazzoq Ma'mardan, u Zuhriydan, u Solimdan, u Ibn Umardan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam jumadan keyin o'z uyida ikki rak'at o'qir edilar. Abu Dovud dedi: Shuningdek uni Abdulloh ibn Diynor Ibn Umardan rivoyat qilgan.

1133-hadis

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّهُ رَأَى ابْنَ عُمَرَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ فَيَنْمَازُ عَنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي، صَلَّى فِيهِ الْجُمُعَةَ قَلِيلاً غَيْرَ كَثِيرٍ قَالَ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَالَ ثُمَّ يَمْشِي أَنْفَسَ مِنْ ذَلِكَ فَيَرْكَعُ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ كَمْ رَأَيْتَ ابْنَ عُمَرَ يَصْنَعُ ذَلِكَ قَالَ مِرَارًا قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَلَمْ يُتِمَّهُ ‏.‏

Bizga Ibrohim ibn Hasan, unga Hajjoj ibn Muhammad Ibn Jurayjdan rivoyat qildi, menga Ato xabar berdiki, u Ibn Umarni jumadan keyin namoz o'qiyotganini ko'rdi. U juma o'qigan joyidan ko'p emas, ozgina nariga siljir edi. U dedi: So'ng ikki rak'at o'qir edi. U dedi: So'ng undan ko'proq yurib, to'rt rak'at o'qir edi. Men Atoga: «Ibn Umarni buni qancha qilganini ko'rgansan?» dedim. U: «Ko'p marta», dedi. Abu Dovud dedi: Uni Abdulmalik ibn Abi Sulaymon ham rivoyat qilgan, lekin uni to'liq aytmagan.

1134-hadis

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ ‏"‏ مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا كُنَّا نَلْعَبُ فِيهِمَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ ‏"‏ ‏.‏

Bizga Muso ibn Ismoiyl, unga Hammod Humayddan, u Anasdan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Madinaga keldilar va ularning (madinaliklarning) ikki kuni bor edi, ularda o'ynar edilar. Shunda U: «Bu ikki kun nima?» dedilar. Ular: «Biz johiliyatda ularda o'ynar edik», dedilar. Shunda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Albatta Allah sizlarga bu ikkisining o'rniga ulardan yaxshiroq bo'lgan ikki kunni — Qurbon kuni va Ro'za hayiti kunini berdi.»

1135-hadis

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ الرَّحْبِيُّ، قَالَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ النَّاسِ فِي يَوْمِ عِيدِ فِطْرٍ أَوْ أَضْحَى فَأَنْكَرَ إِبْطَاءَ الإِمَامِ فَقَالَ إِنَّا كُنَّا قَدْ فَرَغْنَا سَاعَتَنَا هَذِهِ وَذَلِكَ حِينَ التَّسْبِيحِ ‏.‏

Bizga Ahmad ibn Hanbal, unga Abul Mug'iyra, unga Safvon, unga Yaziyd ibn Xumayr ar-Rahbiy rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning sahobasi Abdulloh ibn Busr odamlar bilan birga Ro'za yoki Qurbon hayiti kunida chiqdi va imomning kechikishini inkor qilib: «Biz shu paytimizda allaqachon namozni tugatgan bo'lardik», dedi. Bu esa tasbih (chosht) vaqtida edi.

1136-hadis

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَيُونُسَ، وَحَبِيبٍ، وَيَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ، وَهِشَامٍ، - فِي آخَرِينَ - عَنْ مُحَمَّدٍ، أَنَّ أُمَّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُخْرِجَ ذَوَاتِ الْخُدُورِ يَوْمَ الْعِيدِ ‏.‏ قِيلَ فَالْحُيَّضُ قَالَ ‏"‏ لِيَشْهَدْنَ الْخَيْرَ وَدَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَتِ امْرَأَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لإِحْدَاهُنَّ ثَوْبٌ كَيْفَ تَصْنَعُ قَالَ ‏"‏ تُلْبِسُهَا صَاحِبَتُهَا طَائِفَةً مِنْ ثَوْبِهَا ‏"‏ ‏.‏

Bizga Muso ibn Ismoiyl, unga Hammod Ayyub, Yunus, Habiyb, Yahyo ibn Atiyq va Hishomdan — boshqalar qatorida — ular Muhammaddan rivoyat qildi. Umm Atiyya dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bizni hayit kunida parda ortidagi (qizlarni) ham chiqarishimizga buyurdilar. «Hayzlilarchi?» deyildi. U: «Ular yaxshilikda va musulmonlarning duosida hozir bo'lsinlar», dedilar. U dedi: Bir ayol: «Ey Rasulullah, agar ulardan birida (chiqishga) ko'ylak bo'lmasa, qanday qiladi?» dedi. U: «Hamrohi unga o'z ko'ylagidan bir qismini kiydirib qo'ysin», dedilar.

1137-hadis

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ ‏ "‏ وَيَعْتَزِلُ الْحُيَّضُ مُصَلَّى الْمُسْلِمِينَ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرِ الثَّوْبَ ‏.‏ قَالَ وَحَدَّثَ عَنْ حَفْصَةَ عَنِ امْرَأَةٍ تُحَدِّثُهُ عَنِ امْرَأَةٍ أُخْرَى قَالَتْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ مُوسَى فِي الثَّوْبِ ‏.‏

Bizga Muhammad ibn Ubayd, unga Hammod, unga Ayyub Muhammaddan, u Umm Atiyyadan shu xabarni rivoyat qildi. U dedi: «Hayzlilar musulmonlarning namozgohidan chetda tursinlar.» Va ko'ylakni eslamadi. U dedi: Hafsadan, u bir ayoldan, u boshqa bir ayoldan rivoyat qildiki, u dedi: «Ey Rasulullah deyildi» — va Musoning ko'ylak haqidagi hadisining ma'nosini zikr qildi.

1138-hadis

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُؤْمَرُ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَتْ وَالْحُيَّضُ يَكُنَّ خَلْفَ النَّاسِ فَيُكَبِّرْنَ مَعَ النَّاسِ ‏.‏

Bizga Nufayliy, unga Zuhayr, unga Osim al-Ahval Hafsa bint Siyriyndan, u Umm Atiyyadan rivoyat qildi. U dedi: Biz bu xabarga (amal qilishga) buyurilar edik. U dedi: Hayzlilar odamlarning ortida bo'lib, odamlar bilan birga takbir aytar edilar.

1139-hadis

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، - يَعْنِي الطَّيَالِسِيَّ - وَمُسْلِمٌ قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ عَطِيَّةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ جَمَعَ نِسَاءَ الأَنْصَارِ فِي بَيْتٍ فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَامَ عَلَى الْبَابِ فَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَرَدَدْنَا عَلَيْهِ السَّلاَمَ ثُمَّ قَالَ أَنَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْكُنَّ ‏.‏ وَأَمَرَنَا بِالْعِيدَيْنِ أَنْ نُخْرِجَ فِيهِمَا الْحُيَّضَ وَالْعُتَّقَ وَلاَ جُمُعَةَ عَلَيْنَا وَنَهَانَا عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ ‏.‏

Bizga Abul Valiyd — ya'ni Toyolisiy — va Muslim, ikkisi dedi: Bizga Ishoq ibn Usmon, menga Ismoiyl ibn Abdurrahmon ibn Atiyya buvisi Umm Atiyyadan rivoyat qildi. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Madinaga kelganlarida ansor ayollarini bir uyga jam qildilar va bizning oldimizga Umar ibn Xattobni yubordilar. U eshik oldida turib bizga salom berdi, biz unga salomni qaytardik. So'ng u: «Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning sizlarga (yuborgan) elchisiman», dedi. Va bizni ikki hayitda hayzlilar va parda ortidagi qizlarni chiqarishimizga buyurdi, bizga juma yo'qligini (aytdi) va bizni janozalarga ergashishdan qaytardi.

1140-hadis

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، ح وَعَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ أَخْرَجَ مَرْوَانُ الْمِنْبَرَ فِي يَوْمِ عِيدٍ فَبَدَأَ بِالْخُطْبَةِ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا مَرْوَانُ خَالَفْتَ السُّنَّةَ أَخْرَجْتَ الْمِنْبَرَ فِي يَوْمِ عِيدٍ وَلَمْ يَكُنْ يُخْرَجُ فِيهِ وَبَدَأْتَ بِالْخُطْبَةِ قَبْلَ الصَّلاَةِ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَنْ هَذَا قَالُوا فُلاَنُ بْنُ فُلاَنٍ ‏.‏ فَقَالَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَاسْتَطَاعَ أَنْ يُغَيِّرَهُ بِيَدِهِ فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏

Bizga Muhammad ibn Alo, unga Abu Muoviya, unga A'mash Ismoiyl ibn Rojo'dan, u otasidan, u Abu Sa'iyd al-Xudriydan (rivoyat qildi); (h) yana Qays ibn Muslimdan, u Toriq ibn Shihobdan, u Abu Sa'iyd al-Xudriydan rivoyat qildi. U dedi: Marvon hayit kunida minbarni chiqardi va namozdan oldin xutbani boshladi. Shunda bir kishi turib: «Ey Marvon, sen sunnatga muxolif bo'lding. Hayit kunida minbarni chiqarding, holbuki unda chiqarilmas edi. Va namozdan oldin xutbani boshlading», dedi. Abu Sa'iyd al-Xudriy: «Bu kim?» dedi. Ular: «Falon ibn Falon», dedilar. Shunda u: «Bunga kelsak, u zimmasidagini ado etdi. Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamni shunday deyotganlarini eshitganman: ‹Kim bir munkarni ko'rsa va uni qo'li bilan o'zgartirishga qodir bo'lsa, uni qo'li bilan o'zgartirsin. Agar (bunga) qodir bo'lmasa, tili bilan. Agar (bunga ham) qodir bo'lmasa, qalbi bilan. Va bu iymonning eng zaifidir›», dedi.

1141-hadis

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَامَ يَوْمَ الْفِطْرِ فَصَلَّى فَبَدَأَ بِالصَّلاَةِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ خَطَبَ النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ فَأَتَى النِّسَاءَ فَذَكَّرَهُنَّ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى يَدِ بِلاَلٍ وَبِلاَلٌ بَاسِطٌ ثَوْبَهُ تُلْقِي فِيهِ النِّسَاءُ الصَّدَقَةَ قَالَ تُلْقِي الْمَرْأَةُ فَتَخَهَا وَيُلْقِينَ وَيُلْقِينَ وَقَالَ ابْنُ بَكْرٍ فَتَخَتَهَا ‏.‏

Bizga Ahmad ibn Hanbal, unga Abdurrazzoq va Muhammad ibn Bakr, ikkisi dedi: Bizga Ibn Jurayj xabar berdi, menga Ato Jobir ibn Abdullohdan xabar berdi. U dedi: Men uni shunday deyotganini eshitdim: Albatta Nabiy sollallahu alayhi vasallam Ro'za hayiti kunida turib namoz o'qidilar, xutbadan oldin namozni boshladilar, so'ng odamlarga xutba qildilar. Allahning Nabiysi sollallahu alayhi vasallam tugatgach tushib, ayollarning oldiga keldilar va ularga eslatma berdilar, U Bilolning qo'liga suyangan, Bilol esa ko'ylagini yoyib turgan, ayollar unga sadaqa tashlar edilar. U dedi: Ayol uzugini tashlar, ular tashlar va tashlar edilar. Ibn Bakr esa: «Uzugini» dedi.

1142-hadis

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ أَشْهَدُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَشَهِدَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ يَوْمَ فِطْرٍ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ ‏.‏ قَالَ ابْنُ كَثِيرٍ أَكْبَرُ عِلْمِ شُعْبَةَ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ ‏.‏

Bizga Hafs ibn Umar, unga Shu'ba (rivoyat qildi); (h) yana bizga Ibn Kasiyr, unga Shu'ba Ayyubdan, u Atodan rivoyat qildi. U dedi: Men Ibn Abbosga guvohlik beraman, Ibn Abbos esa Rasulullah sollallahu alayhi vasallamga guvohlik berdiki, U Ro'za hayiti kunida chiqdilar, namoz o'qidilar, so'ng xutba qildilar, so'ng ayollarning oldiga keldilar, U bilan Bilol bor edi. Ibn Kasiyr dedi: Shu'baning bilishicha, U ularni sadaqaga buyurdilar, shunda ular tashlay boshladilar.

1143-hadis

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، بِمَعْنَاهُ قَالَ فَظَنَّ أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعِ النِّسَاءَ فَمَشَى إِلَيْهِنَّ وَبِلاَلٌ مَعَهُ فَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَكَانَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْقُرْطَ وَالْخَاتَمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ ‏.‏

Bizga Musaddad va Abu Ma'mar Abdulloh ibn Amr, ikkisi dedi: Bizga Abdulvoris Ayyubdan, u Atodan, u Ibn Abbosdan shu ma'noda rivoyat qildi. U dedi: U (Nabiy) ayollarga eshittirmadim deb gumon qildilar va ularning oldiga yurdilar, Bilol U bilan birga edi. U ularga va'z qildilar va ularni sadaqaga buyurdilar. Shunda ayol Bilolning ko'ylagiga sirg'a va uzugini tashlar edi.

1144-hadis

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُعْطِي الْقُرْطَ وَالْخَاتَمَ وَجَعَلَ بِلاَلٌ يَجْعَلُهُ فِي كِسَائِهِ قَالَ فَقَسَمَهُ عَلَى فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ ‏.‏

Bizga Muhammad ibn Ubayd, unga Hammod ibn Zayd Ayyubdan, u Atodan, u Ibn Abbosdan bu hadisda rivoyat qildi. U dedi: Ayol sirg'a va uzukni bera boshladi, Bilol esa uni o'z choponiga sola boshladi. U dedi: So'ng U (Nabiy) uni musulmonlarning kambag'allariga taqsimladilar.

1145-hadis

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي جَنَابٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْبَرَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نُوِّلَ يَوْمَ الْعِيدِ قَوْسًا فَخَطَبَ عَلَيْهِ ‏.‏

Bizga Hasan ibn Aliy, unga Abdurrazzoq, unga Ibn Uyayna Abu Janobdan, u Yaziyd ibn Barodan, u otasidan xabar berdi. Nabiy sollallahu alayhi vasallamga hayit kunida bir kamon berildi, U esa unga (suyanib) xutba qildilar.

1146-hadis

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عَبَّاسٍ أَشَهِدْتَ الْعِيدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ وَلَوْلاَ مَنْزِلَتِي مِنْهُ مَا شَهِدْتُهُ مِنَ الصِّغَرِ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَلَمَ الَّذِي عِنْدَ دَارِ كَثِيرِ بْنِ الصَّلْتِ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَذَانًا وَلاَ إِقَامَةً قَالَ ثُمَّ أَمَرَ بِالصَّدَقَةِ - قَالَ - فَجَعَلَ النِّسَاءُ يُشِرْنَ إِلَى آذَانِهِنَّ وَحُلُوقِهِنَّ قَالَ فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَتَاهُنَّ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Bizga Muhammad ibn Kasiyr, unga Sufyon Abdurrahmon ibn Obisdan xabar berdi. U dedi: Bir kishi Ibn Abbosdan: «Sen hayitda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bilan birga hozir bo'lganmisan?» deb so'radi. U: «Ha, agar mening Unga (yaqin) o'rnim bo'lmaganida, kichikligimdan unda hozir bo'lmas edim», dedi. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Kasiyr ibn Salt uyi yonidagi belgi (joy)ga keldilar, namoz o'qidilar, so'ng xutba qildilar. U na azon, na iqomatni eslamadi. U dedi: So'ng U sadaqaga buyurdilar. U dedi: Shunda ayollar quloqlari va bo'yinlariga (taqinchoqlariga) ishora qila boshladilar. U dedi: U Bilolga buyurdilar, u ularning oldiga keldi, so'ng Nabiy sollallahu alayhi vasallamning oldiga qaytdi.

1147-hadis

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الْعِيدَ بِلاَ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ أَوْ عُثْمَانَ شَكَّ يَحْيَى ‏.‏

Bizga Musaddad, unga Yahyo Ibn Jurayjdan, u Hasan ibn Muslimdan, u Tovusdan, u Ibn Abbosdan rivoyat qildi. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam hayitni azonsiz va iqomatsiz o'qidilar, Abu Bakr va Umar yoki Usmon ham — Yahyo shubha qildi.

1148-hadis

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَنَّادٌ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، - يَعْنِي ابْنَ حَرْبٍ - عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ الْعِيدَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ ‏.‏

Bizga Usmon ibn Abi Shayba va Hannod — bu uning (Hannodning) lafzi — ikkisi dedi: Bizga Abul Ahvas Simokdan — ya'ni Ibn Harb — u Jobir ibn Samuradan rivoyat qildi. U dedi: Men Nabiy sollallahu alayhi vasallam bilan birga bir marta yoki ikki marta emas, (balki ko'p marta) ikki hayitni azonsiz va iqomatsiz o'qiganman.

1149-hadis

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُكَبِّرُ فِي الْفِطْرِ وَالأَضْحَى فِي الأُولَى سَبْعَ تَكْبِيرَاتٍ وَفِي الثَّانِيَةِ خَمْسًا ‏.‏

Bizga Qutayba, unga Ibn Lahiy'a Uqayldan, u Ibn Shihobdan, u Urvadan, u Oishadan rivoyat qildi. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Ro'za hayiti va Qurbonda birinchi (rak'at)da yetti takbir, ikkinchisida beshta takbir aytar edilar.

1150-hadis

حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ سِوَى تَكْبِيرَتَىِ الرُّكُوعِ ‏.‏

Bizga Ibn Sarh, unga Ibn Vahb, menga Ibn Lahiy'a Xolid ibn Yaziyddan, u Ibn Shihobdan o'z isnodi va ma'nosi bilan xabar berdi. U dedi: Ruku'ning ikki takbiridan tashqari.

1151-hadis

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّائِفِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ التَّكْبِيرُ فِي الْفِطْرِ سَبْعٌ فِي الأُولَى وَخَمْسٌ فِي الآخِرَةِ وَالْقِرَاءَةُ بَعْدَهُمَا كِلْتَيْهِمَا ‏"‏ ‏.‏

Bizga Musaddad, unga Mu'tamir rivoyat qildi. U dedi: Men Abdulloh ibn Abdurrahmon at-Toiyfiyni Amr ibn Shu'aybdan, u otasidan, u Abdulloh ibn Amr ibn Osdan rivoyat qilib aytayotganini eshitdim. U dedi: Allahning Nabiysi sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Ro'za hayitidagi takbir birinchi (rak'at)da yetti, oxirgisida beshtadir. Qiroat esa ularning ikkalasidan keyindir.»