حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنِي الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ الْبَصْرِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كُسِفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَيَسْأَلُ عَنْهَا حَتَّى انْجَلَتْ .
Бизга Аҳмад ибн Абу Шуайб ал-Ҳарроний ривоят қилди, менга ал-Ҳорис ибн Умайр ал-Басрий ривоят қилди, у Айюб ас-Сахтиёнийдан, у Абу Қилобадан, у ан-Нуумон ибн Баширдан ривоят қилади: У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида қуёш тутилди. Шунда у зот икки-икки ракаатдан намоз ўқий бошладилар ва у ҳақида сўраб турдилар, токи очилди» деди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَكَدْ يَرْكَعُ ثُمَّ رَكَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ ثُمَّ رَفَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَسْجُدُ ثُمَّ سَجَدَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ ثُمَّ رَفَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَسْجُدُ ثُمَّ سَجَدَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ ثُمَّ رَفَعَ وَفَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ نَفَخَ فِي آخِرِ سُجُودِهِ فَقَالَ " أُفْ أُفْ " . ثُمَّ قَالَ " رَبِّ أَلَمْ تَعِدْنِي أَنْ لاَ تُعَذِّبَهُمْ وَأَنَا فِيهِمْ أَلَمْ تَعِدْنِي أَنْ لاَ تُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ " . فَفَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ صَلاَتِهِ وَقَدْ أَمْحَصَتِ الشَّمْسُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилади: У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида қуёш тутилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам турдилар ва деярли руку қилмадилар (узоқ турдилар), сўнг руку қилдилар ва деярли кўтармадилар, сўнг кўтардилар ва деярли сажда қилмадилар, сўнг сажда қилдилар ва деярли кўтармадилар, сўнг кўтардилар ва деярли сажда қилмадилар, сўнг сажда қилдилар ва деярли кўтармадилар, сўнг кўтардилар. Бошқа ракаатда ҳам худди шундай қилдилар, сўнг саждаларининг охирида пуфлаб: ‹Уф, уф› дедилар. Сўнг: ‹Роббим, Сен менга, мен улар орасида эканман, уларни азобламасликни вада қилмаганмидинг? Сен менга, улар истиғфор айтаётган экан, уларни азобламасликни вада қилмаганмидинг?› дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозларидан тугатганларида қуёш равшан бўлган эди» деди ва ҳадисни давом эттирди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ حَيَّانَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَتَرَمَّى، بِأَسْهُمٍ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ كُسِفَتِ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهُنَّ وَقُلْتُ لأَنْظُرَنَّ مَا أُحْدِثَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ الْيَوْمَ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ يُسَبِّحُ وَيُحَمِّدُ وَيُهَلِّلُ وَيَدْعُو حَتَّى حُسِرَ عَنِ الشَّمْسِ فَقَرَأَ بِسُورَتَيْنِ وَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Бишр ибн ал-Муфаддал ривоят қилди, бизга ал-Журайрий ривоят қилди, у Ҳайён ибн Умайдан, у Абдураҳмон ибн Самурадан ривоят қилади: У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳаётларида ўқлар билан отиш машқ қилаётган эдим, шунда қуёш тутилди. Мен уларни ташлаб: ‹Бугун қуёш тутилишида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга юзага келтирилган нарсани албатта кўраман› дедим. Сўнг у зотнинг олдиларига етдим, у зот қўлларини кўтариб, тасбеҳ, ҳамд, таҳлил айтиб ва дуо қилиб турган эдилар, токи қуёш очилди. Сўнг икки сура ўқиб, икки руку қилдилар» деди.