حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَكَدْ يَرْكَعُ ثُمَّ رَكَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ ثُمَّ رَفَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَسْجُدُ ثُمَّ سَجَدَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ ثُمَّ رَفَعَ فَلَمْ يَكَدْ يَسْجُدُ ثُمَّ سَجَدَ فَلَمْ يَكَدْ يَرْفَعُ ثُمَّ رَفَعَ وَفَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ نَفَخَ فِي آخِرِ سُجُودِهِ فَقَالَ " أُفْ أُفْ " . ثُمَّ قَالَ " رَبِّ أَلَمْ تَعِدْنِي أَنْ لاَ تُعَذِّبَهُمْ وَأَنَا فِيهِمْ أَلَمْ تَعِدْنِي أَنْ لاَ تُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ " . فَفَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ صَلاَتِهِ وَقَدْ أَمْحَصَتِ الشَّمْسُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Ато ибн ас-Соибдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилади: У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида қуёш тутилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам турдилар ва деярли руку қилмадилар (узоқ турдилар), сўнг руку қилдилар ва деярли кўтармадилар, сўнг кўтардилар ва деярли сажда қилмадилар, сўнг сажда қилдилар ва деярли кўтармадилар, сўнг кўтардилар ва деярли сажда қилмадилар, сўнг сажда қилдилар ва деярли кўтармадилар, сўнг кўтардилар. Бошқа ракаатда ҳам худди шундай қилдилар, сўнг саждаларининг охирида пуфлаб: ‹Уф, уф› дедилар. Сўнг: ‹Роббим, Сен менга, мен улар орасида эканман, уларни азобламасликни вада қилмаганмидинг? Сен менга, улар истиғфор айтаётган экан, уларни азобламасликни вада қилмаганмидинг?› дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозларидан тугатганларида қуёш равшан бўлган эди» деди ва ҳадисни давом эттирди.