حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ عَنِ الإِزَارِ، فَقَالَ عَلَى الْخَبِيرِ سَقَطْتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِزْرَةُ الْمُسْلِمِ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ وَلاَ حَرَجَ - أَوْ لاَ جُنَاحَ - فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَعْبَيْنِ مَا كَانَ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ فَهُوَ فِي النَّارِ مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба ал-Ало ибн Абдурраҳмондан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Саъид ал-Худрийдан изор ҳақида сўрадим. У деди: Сен билимдон (киши)га дуч келдинг. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мусулмоннинг изори болдирининг ярмигача бўлади, унинг билан тўпиқлар орасида (бўлганида) ҳеч қандай гуноҳ — ёки ҳеч қандай гуноҳ — йўқ. Тўпиқлардан пастда бўлган нарса эса дўзахдадир. Ким изорини такаббурлик билан судраб юрса, Аллаҳ унга (раҳмат назари билан) қарамайди».
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الإِسْبَالُ فِي الإِزَارِ وَالْقَمِيصِ وَالْعِمَامَةِ مَنْ جَرَّ مِنْهَا شَيْئًا خُيَلاَءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Ҳаннод ибнус-Сарий ривоят қилди, бизга Ҳусайн ал-Жуъфий Абдулазиз ибн Абу Равводдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «(Тўпиқдан паст) тушириб юриш изорда, кўйлакда ва салла(нинг учи)да бўлади. Ким улардан бирортасини кибр билан судраб юрса, Аллаҳ қиёмат куни унга (раҳмат назари билан) қарамайди».
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ أَبِي الصَّبَّاحِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي سُمَيَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الإِزَارِ فَهُوَ فِي الْقَمِيصِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Ибнул-Муборак Абус-Саббоҳдан, у Язид ибн Абу Сумайядан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Умарнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам изор ҳақида нима деган бўлсалар, у кўйлакка ҳам (тааллуқлидир).
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ، أَنَّهُ رَأَى ابْنَ عَبَّاسٍ يَأْتَزِرُ فَيَضَعُ حَاشِيَةَ إِزَارِهِ مِنْ مُقَدَّمِهِ عَلَى ظَهْرِ قَدَمَيْهِ وَيَرْفَعُ مِنْ مُؤَخَّرِهِ . قُلْتُ لِمَ تَأْتَزِرُ هَذِهِ الإِزْرَةَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْتَزِرُهَا .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Муҳаммад ибн Абу Яҳёдан ривоят қилди. У деди: Менга Икрима ривоят қилдики, у Ибн Аббоснинг изор боғлаганини кўрди: у изорининг олдинги этагини оёқлари устига қўяр, орқасини эса кўтарар эди. Мен: «Нега изорни шундай боғлайсан?» дедим. У: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай боғлаганларини кўрдим», деди.