حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ عَنِ الإِزَارِ، فَقَالَ عَلَى الْخَبِيرِ سَقَطْتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِزْرَةُ الْمُسْلِمِ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ وَلاَ حَرَجَ - أَوْ لاَ جُنَاحَ - فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَعْبَيْنِ مَا كَانَ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ فَهُوَ فِي النَّارِ مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба ал-Ало ибн Абдурраҳмондан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Саъид ал-Худрийдан изор ҳақида сўрадим. У деди: Сен билимдон (киши)га дуч келдинг. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мусулмоннинг изори болдирининг ярмигача бўлади, унинг билан тўпиқлар орасида (бўлганида) ҳеч қандай гуноҳ — ёки ҳеч қандай гуноҳ — йўқ. Тўпиқлардан пастда бўлган нарса эса дўзахдадир. Ким изорини такаббурлик билан судраб юрса, Аллаҳ унга (раҳмат назари билан) қарамайди».