حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَوَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - قَالَ مُسَدَّدٌ وَوَهْبٌ - عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ أُهْدِيَ لِمَوْلاَةٍ لَنَا شَاةٌ مِنَ الصَّدَقَةِ فَمَاتَتْ فَمَرَّ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ دَبَغْتُمْ إِهَابَهَا فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . قَالَ " إِنَّمَا حُرِّمَ أَكْلُهَا " .
Бизга Мусаддад, Ваҳб ибн Баён, Усмон ибн Абу Шайба ва Ибн Абу Халаф ривоят қилиб, улар: бизга Суфён Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан — Мусаддад ва Ваҳб дедилар: у Маймунадан ривоят қилди — дедилар. Маймуна деди: Бизнинг бир чўримизга садақадан бир қўй берилди, сўнг у ўлиб қолди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг ёнидан ўтиб қолдилар ва: «Унинг терисини ошлаб, ундан фойдалансангиз бўлмасмиди?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, у ўлик-ку», дедилар. У: «Фақат унинг гўштини ейиш ҳаром қилинган», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ لَمْ يَذْكُرْ مَيْمُونَةَ قَالَ فَقَالَ " أَلاَ انْتَفَعْتُمْ بِإِهَابِهَا " . ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرِ الدِّبَاغَ .
Бизга Мусаддад, бизга Язид, бизга Маъмар Зуҳрийдан ушбу ҳадисни ривоят қилди. У Маймунани зикр қилмади. Деди: У: «Унинг терисидан фойдалансангиз бўлмасмиди?» дедилар. Сўнг унинг маъносини зикр қилди, аммо ошлашни зикр қилмади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ قَالَ مَعْمَرٌ وَكَانَ الزُّهْرِيُّ يُنْكِرُ الدِّبَاغَ وَيَقُولُ يُسْتَمْتَعُ بِهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرِ الأَوْزَاعِيُّ وَيُونُسُ وَعُقَيْلٌ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ الدِّبَاغَ وَذَكَرَهُ الزُّبَيْدِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَحَفْصُ بْنُ الْوَلِيدِ ذَكَرُوا الدِّبَاغَ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис, бизга Абдурраззоқ ривоят қилиб, деди: Маъмар айтди: Зуҳрий ошлашни инкор қилар ва: «Ундан ҳар ҳолатда фойдаланилади», дерди. Абу Довуд деди: Авзоий, Юнус ва Уқайл Зуҳрийнинг ҳадисида ошлашни зикр қилмадилар, аммо Зубайдий, Саид ибн Абдулазиз ва Ҳафс ибн Валид ошлашни зикр қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا دُبِغَ الإِهَابُ فَقَدْ طَهُرَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир, бизга Суфён Зайд ибн Асламдан, у Абдурраҳмон ибн Ваъладан, у Ибн Аббосдан хабар берди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Тери ошланса, у покланибди» деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أَنْ يُسْتَمْتَعَ بِجُلُودِ الْمَيْتَةِ إِذَا دُبِغَتْ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Язид ибн Абдуллаҳ ибн Қусайтдан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Савбондан, у онасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Оишадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўлик ҳайвон териларидан, агар ошланган бўлса, фойдаланишга буюрдилар.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَوْنِ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَتَى عَلَى بَيْتٍ فَإِذَا قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَسَأَلَ الْمَاءَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . فَقَالَ " دِبَاغُهَا طُهُورُهَا " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ва Мусо ибн Исмоил, улар: бизга Ҳаммом Қатодадан, у Ҳасандан, у Жавн ибн Қатодадан, у Салама ибн Муҳаббақдан ривоят қилиб, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ғазотида бир уйга келганларида, осиғлиқ бир мешни кўрдилар ва сув сўрадилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, у ўлик (ҳайвон терисидан)», дедилар. У: «Унинг ошланиши унинг покланишидир» дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - عَنْ كَثِيرِ بْنِ فَرْقَدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكِ بْنِ حُذَافَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّهِ الْعَالِيَةِ بِنْتِ سُبَيْعٍ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ لِي غَنَمٌ بِأُحُدٍ فَوَقَعَ فِيهَا الْمَوْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ لِي مَيْمُونَةُ لَوْ أَخَذْتِ جُلُودَهَا فَانْتَفَعْتِ بِهَا . فَقَالَتْ أَوَيَحِلُّ ذَلِكَ قَالَتْ نَعَمْ . مَرَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رِجَالٌ مِنْ قُرَيْشٍ يَجُرُّونَ شَاةً لَهُمْ مِثْلَ الْحِمَارِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَخَذْتُمْ إِهَابَهَا " . قَالُوا إِنَّهَا مَيْتَةٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُطَهِّرُهَا الْمَاءُ وَالْقَرَظُ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилиб, менга Амр — яъни ибн Ҳорис — Касир ибн Фарқаддан хабар берди, унга Абдуллаҳ ибн Молик ибн Ҳузофа онаси Олия бинт Субайдан ривоят қилдики, у деди: Менинг Уҳудда қўйларим бор эди, уларга ўлат тушди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Маймунанинг олдига кириб, буни унга айтдим. Маймуна менга: «Уларнинг териларини олиб, ундан фойдалансанг бўларди» деди. У: «Бу ҳалол бўладими?» деди. Маймуна: «Ҳа» деди. Қурайш кишиларидан баъзилари ўзларининг бир қўйини эшакдек катта ҳолда судраб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёнидан ўтдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Унинг терисини олсангиз бўлмасмиди?» дедилар. Улар: «У ўлик-ку» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни сув ва қараз (ошловчи ўт) поклайди» дедилар.