حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَوْنِ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَتَى عَلَى بَيْتٍ فَإِذَا قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَسَأَلَ الْمَاءَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . فَقَالَ " دِبَاغُهَا طُهُورُهَا " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ва Мусо ибн Исмоил, улар: бизга Ҳаммом Қатодадан, у Ҳасандан, у Жавн ибн Қатодадан, у Салама ибн Муҳаббақдан ривоят қилиб, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ғазотида бир уйга келганларида, осиғлиқ бир мешни кўрдилар ва сув сўрадилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, у ўлик (ҳайвон терисидан)», дедилар. У: «Унинг ошланиши унинг покланишидир» дедилар.