حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَوَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - قَالَ مُسَدَّدٌ وَوَهْبٌ - عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ أُهْدِيَ لِمَوْلاَةٍ لَنَا شَاةٌ مِنَ الصَّدَقَةِ فَمَاتَتْ فَمَرَّ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ دَبَغْتُمْ إِهَابَهَا فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . قَالَ " إِنَّمَا حُرِّمَ أَكْلُهَا " .
Бизга Мусаддад, Ваҳб ибн Баён, Усмон ибн Абу Шайба ва Ибн Абу Халаф ривоят қилиб, улар: бизга Суфён Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан — Мусаддад ва Ваҳб дедилар: у Маймунадан ривоят қилди — дедилар. Маймуна деди: Бизнинг бир чўримизга садақадан бир қўй берилди, сўнг у ўлиб қолди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг ёнидан ўтиб қолдилар ва: «Унинг терисини ошлаб, ундан фойдалансангиз бўлмасмиди?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллаҳ, у ўлик-ку», дедилар. У: «Фақат унинг гўштини ейиш ҳаром қилинган», дедилар.