حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، أَخْبَرَنِي زَيْدٌ الْعَمِّيُّ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ فِي الذَّيْلِ شِبْرًا ثُمَّ اسْتَزَدْنَهُ فَزَادَهُنَّ شِبْرًا فَكُنَّ يُرْسِلْنَ إِلَيْنَا فَنَذْرَعُ لَهُنَّ ذِرَاعًا .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид Суфёндан ривоят қилди, менга Зайд ал-Аммий Абус-Сиддиқ ан-Ножийдан, у Ибн Умардан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мўминларнинг оналарига этак (учини) бир қарич (туширишга) рухсат бердилар, сўнг улар (яна) зиёда қилишни сўрадилар. Шунда У уларга (яна) бир қарич зиёда қилди. Улар бизга (ўлчов учун мато) юборардилар, биз улар учун бир зира ўлчаб берардик.