حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ مَا رَأَيْتُ مِنْ ذِي لِمَّةٍ أَحْسَنَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَادَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ لَهُ شَعْرٌ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا رَوَاهُ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ وَقَالَ شُعْبَةُ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ва Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилдилар, иккови дедилар: бизга Вакиъ Суфёндан, у Абу Ишоқдан, у ал-Бародан ривоят қилди. У деди: Мен қизил ҳулла (кийим) ичида сочли кишилардан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан гўзалроқини кўрмадим. Муҳаммад ибн Сулаймон зиёда қилди: Уларнинг сочлари икки елкаларига тушиб турарди. Абу Довуд деди: Исроил ҳам Абу Ишоқдан шундай ривоят қилиб: «икки елкаларига тушарди» деди, Шуъба эса: «икки қулоғининг юмшоғига етарди» деди.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُ شَعْرٌ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Ишоқдан, у ал-Бародан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари икки қулоғининг юмшоғига етарди.
حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ شَعْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ .
Бизга Махлад ибн Холид ривоят қилди, бизга Абдураззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Собитдан, у Анасдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари икки қулоғининг юмшоғигача эди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ شَعْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَنْصَافِ أُذُنَيْهِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳумайд Анас ибн Моликдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари икки қулоғининг ярмигача эди.
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ شَعْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوْقَ الْوَفْرَةِ وَدُونَ الْجُمَّةِ .
Бизга ибн Нуфайл ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Абу Зинод Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочлари вафрадан (қулоқ юмшоғигача бўлган сочдан) узунроқ ва жуммадан (елкагача бўлган сочдан) қисқароқ эди.