حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ مَا رَأَيْتُ مِنْ ذِي لِمَّةٍ أَحْسَنَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَادَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ لَهُ شَعْرٌ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا رَوَاهُ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ وَقَالَ شُعْبَةُ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ва Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилдилар, иккови дедилар: бизга Вакиъ Суфёндан, у Абу Ишоқдан, у ал-Бародан ривоят қилди. У деди: Мен қизил ҳулла (кийим) ичида сочли кишилардан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан гўзалроқини кўрмадим. Муҳаммад ибн Сулаймон зиёда қилди: Уларнинг сочлари икки елкаларига тушиб турарди. Абу Довуд деди: Исроил ҳам Абу Ишоқдан шундай ривоят қилиб: «икки елкаларига тушарди» деди, Шуъба эса: «икки қулоғининг юмшоғига етарди» деди.