Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Язид ибн Румондан, у Солиҳ ибн Хаввотдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Зотур-Риқо кунида хавф намозини ўқиган кишидан ривоят қилди: бир тоифа у билан саф тортди, бир тоифа эса душман рўпарасида (турди). У ўзи билан бўлганларга бир ракат ўқиди, сўнгра қиёмда туриб қолди, улар ўзлари учун (намозни) тўлиқ қилдилар, сўнгра бурилиб душман рўпарасида саф тортдилар. Бошқа тоифа келди, уларга намозининг қолган ракатини ўқиди, сўнгра ўтирган ҳолда туриб қолди, улар ўзлари учун тўлиқ қилдилар, сўнгра улар билан салом берди. Молик деди: Язид ибн Румоннинг ҳадиси мен эшитганларимнинг энг севимлисидир.
Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Яҳё ибн Саиддан, у ал-Қосим ибн Муҳаммаддан, у Солиҳ ибн Хаввот ал-Ансорийдан ривоят қилди: Саҳл ибн Абу Ҳасма ал-Ансорий унга ривоят қилишича, хавф намози шундайки: имом ва ашобларидан бир тоифа (намозга) туради, бир тоифа эса душманга рўпаро (туради). Имом ўзи билан бўлганларга бир ракат руку ва сажда қилади, сўнгра (қиёмга) туради. Тик туриб бўлгач, қиёмда туриб қолади, улар эса ўзлари учун қолган ракатни тўлиқ қиладилар, сўнгра салом бериб, бурилиб кетадилар, имом эса турган ҳолда. Улар душман рўпарасида бўладилар. Сўнгра ҳали ўқимаган бошқалари келади, имомнинг орқасида такбир айтадилар, имом уларга руку ва сажда қилади, сўнгра салом беради. Улар турадилар ва ўзлари учун қолган ракатни ўқийдилар, сўнгра салом берадилар. Абу Довуд деди: Яҳё ибн Саиднинг ал-Қосимдан ривояти Язид ибн Румоннинг ривоятига ўхшаш, фақат у салом (масаласи)да унга мухолиф келди. Убайдуллаҳнинг ривояти эса Яҳё ибн Саиднинг ривоятига ўхшаш, у: ‹ва қиёмда туриб қолади› деди.