Бизга Ҳасан ибн Алий ва Махлад ибн Холид — маъно (бир хил) — ривоят қилдилар, улар дедилар: Бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди — Махлад: Маъмардан деди — у Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, бир Махзумий аёл мол-мулк қарз олиб, уни инкор қилар эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақда буюрди ва унинг қўли кесилди. Абу Довуд деди: Уни Жувайрия Нофиъдан, у Ибн Умардан ёки Сафийя бинт Абу Убайддан ривоят қилди ва унда қўшимча қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хатиб бўлиб туриб деди: «Аллаҳга азза ва жалла ва Унинг Расулига тавба қилувчи аёл борми?», уч марта. Ва у (аёл) шу ерда ҳозир эди, лекин у турмади ва гапирмади. Абу Довуд деди: Уни Ибн Ғанж Нофиъдан, у Сафийя бинт Абу Убайддан ривоят қилди ва унда деди: Унга (қарши) гувоҳлик берилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنِ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ كَانَ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ أَنَّ عَائِشَةَ رضى الله عنها قَالَتِ اسْتَعَارَتِ امْرَأَةٌ - تَعْنِي - حُلِيًّا عَلَى أَلْسِنَةِ أُنَاسٍ يُعْرَفُونَ وَلاَ تُعْرَفُ هِيَ فَبَاعَتْهُ فَأُخِذَتْ فَأُتِيَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِ يَدِهَا وَهِيَ الَّتِي شَفَعَ فِيهَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَقَالَ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَالَ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Абу Солиҳ Лайсдан ривоят қилди, у деди: Менга Юнус Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, у деди: Урва ривоят қилар эдики, Оиша розияллаҳу анҳо деди: Бир аёл — яъни — танилган одамлар тили (воситаси) орқали зеб-зийнат қарз олди, ўзи эса танилмас эди, сўнг уни сотиб юборди. У ушланди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келтирилди. У киши унинг қўлини кесишни буюрди. У Усома ибн Зайд шафоат қилган ўша (аёл) эди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у ҳақда айтганини айтди.
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتِ امْرَأَةٌ مَخْزُومِيَّةٌ تَسْتَعِيرُ الْمَتَاعَ وَتَجْحَدُهُ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقَطْعِ يَدِهَا وَقَصَّ نَحْوَ حَدِيثِ قُتَيْبَةَ عَنِ اللَّيْثِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ زَادَ فَقَطَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَهَا .
Бизга Аббос ибн Абдулазим ва Муҳаммад ибн Яҳё ривоят қилдилар, улар дедилар: Бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан хабар берди. У деди: Бир Махзумий аёл мол-мулк қарз олиб, уни инкор қилар эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг қўлини кесишни буюрди ва у Қутайбанинг Лайсдан, у Ибн Шиҳобдан (келтирган) ҳадисига ўхшаш ҳикоя қилди. У қўшимча қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг қўлини кесди.