باب تَرْكِ السَّلاَمِ عَلَى أَهْلِ الأَهْوَاءِ
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَطَاءٌ الْخُرَاسَانِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى أَهْلِي وَقَدْ تَشَقَّقَتْ يَدَاىَ فَخَلَّقُونِي بِزَعْفَرَانٍ فَغَدَوْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَقَالَ " اذْهَبْ فَاغْسِلْ هَذَا عَنْكَ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Ато ал-Хуросоний Яҳё ибн Яъмардан, у Аммор ибн Ёсирдан хабар берди. У деди: «Мен оиламнинг олдига келдим, қўлларим ёрилган эди, улар мени заъфарон билан бўяшди. Эртасига Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бордим ва у кишига салом бердим, лекин у менга жавоб қайтармади ва: ‹Бориб, буни ўзингдан ювиб ташла›, деди.»
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ سُمَيَّةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّهُ اعْتَلَّ بَعِيرٌ لِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ وَعِنْدَ زَيْنَبَ فَضْلُ ظَهْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِزَيْنَبَ " أَعْطِيهَا بَعِيرًا " . فَقَالَتْ أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَهَا ذَا الْحِجَّةَ وَالْمُحَرَّمَ وَبَعْضَ صَفَرٍ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Собит ал-Бунонийдан, у Сумайядан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилди: «Сафийя бинт Ҳуяййнинг туяси касал бўлиб қолди, Зайнабнинг олдида эса ортиқча минадиган улов бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайнабга: ‹Унга бир туя бер›, деди. У эса: ‹Мен ўша яҳудий аёлга бераманми?› деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазабланиб, Зулҳижжа, Муҳаррам ва Сафарнинг бир қисмида ундан ажралиб турди.»