حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَطَاءٌ الْخُرَاسَانِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى أَهْلِي وَقَدْ تَشَقَّقَتْ يَدَاىَ فَخَلَّقُونِي بِزَعْفَرَانٍ فَغَدَوْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَقَالَ " اذْهَبْ فَاغْسِلْ هَذَا عَنْكَ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Ато ал-Хуросоний Яҳё ибн Яъмардан, у Аммор ибн Ёсирдан хабар берди. У деди: «Мен оиламнинг олдига келдим, қўлларим ёрилган эди, улар мени заъфарон билан бўяшди. Эртасига Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бордим ва у кишига салом бердим, лекин у менга жавоб қайтармади ва: ‹Бориб, буни ўзингдан ювиб ташла›, деди.»