وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ، إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَىَّ يَعُودُنِي . فَذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَعْدِ ابْنِ خَوْلَةَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَكَانَ يَكْرَهُ أَنْ يَمُوتَ بِالأَرْضِ الَّتِي هَاجَرَ مِنْهَا .
Менга Ишоқ ибн Мансур ҳам ривоят қилди, бизга Абу Довуд ал-Ҳафарий ривоят қилди, Суфёндан, Саъд ибн Иброҳимдан, Омир ибн Саъддан, Саъддан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг ҳузуримга мени йўқлаб кирдилар. Сўнг Зуҳрий ҳадиси маъносида зикр қилди ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Саъд ибн Хавла ҳақидаги сўзларини зикр қилмади, фақат у: У ҳижрат қилиб чиққан ерда ўлишни ёмон кўрар эди, - деди.