حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ يُونُسَ، وَحُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ وَيُعْطِي عَلَيْهِ مَا لاَ يُعْطِي عَلَى الْعُنْفِ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил, бизга Ҳаммод, у Юнус ва Ҳумайддан, улар Ҳасандан, у Абдуллаҳ ибн Муғаффалдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Албатта Аллаҳ меҳрибондир, меҳрибонликни севади ва у учун шундай нарсани берадики, қаттиққўллик учун бермайди».
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، وَأَبُو بَكْرٍ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنِ الْبَدَاوَةِ، فَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَبْدُو إِلَى هَذِهِ التِّلاَعِ وَإِنَّهُ أَرَادَ الْبَدَاوَةَ مَرَّةً فَأَرْسَلَ إِلَىَّ نَاقَةً مُحَرَّمَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَقَالَ لِي " يَا عَائِشَةُ ارْفُقِي فَإِنَّ الرِّفْقَ لَمْ يَكُنْ فِي شَىْءٍ قَطُّ إِلاَّ زَانَهُ وَلاَ نُزِعَ مِنْ شَىْءٍ قَطُّ إِلاَّ شَانَهُ " . قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ فِي حَدِيثِهِ مُحَرَّمَةٌ يَعْنِي لَمْ تُرْكَبْ .
Бизга Усмон ва Абу Бакр — Абу Шайбанинг икки ўғли — ва Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ ал-Баззоз ривоят қилиб дедилар: Бизга Шарийк, у Миқдом ибн Шурайҳдан, у отасидан ривоят қилиб деди: Мен Оишадан бадавийлик (чўл ҳаёти)ни сўрадим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ушбу тепаликларга (чўлга) чиқар эдилар. Бир марта чўлга чиқишни хоҳладилар ва менга садақа туяларидан бир минилмаган туяни юбордилар ва менга: «Эй Оиша, меҳрибон бўл, чунки меҳрибонлик бирор нарсада бўлса, уни зийнатлайди, бирор нарсадан суғуриб олинса, уни хунуклаштиради» дедилар. Ибн ас-Саббоҳ ўз ҳадисида «муҳаррама» — яъни минилмаган — деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ كُلَّهُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, бизга Абу Муовия ва Вакийъ, улар Аъмашдан, у Тамим ибн Саламадан, у Абдурраҳмон ибн Ҳилолдан, у Жарийрдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Кимга меҳрибонлик берилмаса, унга барча яхшилик берилмаган бўлади».
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحَارِثِ، - قَالَ الأَعْمَشُ وَقَدْ سَمِعْتُهُمْ يَذْكُرُونَ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ الأَعْمَشُ - وَلاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " التُّؤَدَةُ فِي كُلِّ شَىْءٍ إِلاَّ فِي عَمَلِ الآخِرَةِ " .
Бизга Ҳасан ибн Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ, бизга Аффон, бизга Абдулвоҳид, бизга Сулаймон ал-Аъмаш, у Молик ибн ал-Ҳорисдан ривоят қилди — Аъмаш деди: мен уларнинг Мусъаб ибн Саъддан, у отасидан зикр қилганларини эшитганман — Аъмаш деди: Мен буни фақат Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан деб биламан: «Шошилмаслик (оёқ-қўлни ўйлаб босиш) ҳар нарсада яхши, фақат охират амалида бундан мустасно» дедилар.