4807-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ يُونُسَ، وَحُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ وَيُعْطِي عَلَيْهِ مَا لاَ يُعْطِي عَلَى الْعُنْفِ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил, бизга Ҳаммод, у Юнус ва Ҳумайддан, улар Ҳасандан, у Абдуллаҳ ибн Муғаффалдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай дедилар: «Албатта Аллаҳ меҳрибондир, меҳрибонликни севади ва у учун шундай нарсани берадики, қаттиққўллик учун бермайди».