حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ رَبَاحٍ، قَالَ سَمِعْتُ نِمْرَانَ، يَذْكُرُ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، قَالَتْ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا لَعَنَ شَيْئًا صَعِدَتِ اللَّعْنَةُ إِلَى السَّمَاءِ فَتُغْلَقُ أَبْوَابُ السَّمَاءِ دُونَهَا ثُمَّ تَهِبْطُ إِلَى الأَرْضِ فَتُغْلَقُ أَبْوَابُهَا دُونَهَا ثُمَّ تَأْخُذُ يَمِينًا وَشِمَالاً فَإِذَا لَمْ تَجِدْ مَسَاغًا رَجَعَتْ إِلَى الَّذِي لُعِنَ فَإِنْ كَانَ لِذَلِكَ أَهْلاً وَإِلاَّ رَجَعَتْ إِلَى قَائِلِهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ هُوَ رَبَاحُ بْنُ الْوَلِيدِ سَمِعَ مِنْهُ وَذَكَرَ أَنَّ يَحْيَى بْنَ حَسَّانَ وَهِمَ فِيهِ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон, бизга ал-Валид ибн Робоҳ, у деди: Нимроннинг Умму Дардодан зикр қилганини эшитдим, у деди: Абу Дардонинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта банда бирор нарсани лаънатласа, лаънат осмонга кўтарилади, шунда осмоннинг эшиклари унинг олдида ёпилади. Сўнг ерга тушади, шунда унинг (ернинг) эшиклари унинг олдида ёпилади. Сўнг ўнг ва чапга олади, агар (кирар) жой топмаса, лаънатланган нарсага қайтади. Агар у (лаънатланган) бунга лойиқ бўлса (унга тушади), акс ҳолда айтувчисига қайтади», дедилар. Абу Довуд деди: Марвон ибн Муҳаммад: «У Робоҳ ибнул Валиддир, ундан эшитган», деди ва Яҳё ибн Ҳассон бунда адашганини зикр қилди.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَلاَعَنُوا بِلَعْنَةِ اللَّهِ وَلاَ بِغَضَبِ اللَّهِ وَلاَ بِالنَّارِ " .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ҳишом, бизга Қатода, у ал-Ҳасандан, у Самура ибн Жундубдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У дедилар: «Бир-бирингизни Аллаҳнинг лаънати билан ҳам, Аллаҳнинг ғазаби билан ҳам, дўзах билан ҳам лаънатламанглар», дедилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، أَنَّ أُمَّ الدَّرْدَاءِ، قَالَتْ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَكُونُ اللَّعَّانُونَ شُفَعَاءَ وَلاَ شُهَدَاءَ " .
Бизга Ҳорун ибн Зайд ибн Абиз Зарқо ривоят қилди, бизга отам, бизга Ҳишом ибн Саъд, у Абу Ҳозимдан ва Зайд ибн Асламдан ривоят қилдики, Умму Дардо деди: Абу Дардонинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Кўп лаънатловчилар (қиёмат куни) шафоатчилар ҳам, шоҳидлар ҳам бўлмайдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، ح وَحَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، - قَالَ زَيْدٌ - عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، لَعَنَ الرِّيحَ - وَقَالَ مُسْلِمٌ إِنَّ رَجُلاً نَازَعَتْهُ الرِّيحُ رِدَاءَهُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَعَنَهَا - فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَلْعَنْهَا فَإِنَّهَا مَأْمُورَةٌ وَإِنَّهُ مَنْ لَعَنَ شَيْئًا لَيْسَ لَهُ بِأَهْلٍ رَجَعَتِ اللَّعْنَةُ عَلَيْهِ " .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абон (ҳ); ва бизга Зайд ибн Ахзам ат-Тоий ривоят қилди, бизга Бишр ибн Умар, бизга Абон ибн Язид ал-Аттор, бизга Қатода, у Абул Олиядан — Зайд: Ибн Аббосдан, деди — ривоят қилдики, бир киши шамолни лаънатлади — Муслим эса: бир кишининг ридосини (кийимини) Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида шамол тортиб олди, шунда у уни (шамолни) лаънатлади, деди — шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни лаънатлама, чунки у (шамол) буюрилгандир (амрга бўйсунади). Албатта ким унга лойиқ бўлмаган бирор нарсани лаънатласа, лаънат ўзига қайтади», дедилар.