حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : " اكْلَفُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ، فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا، وَإِنَّ أَحَبَّ الْعَمَلِ إِلَى اللَّهِ أَدْوَمُهُ وَإِنْ قَلَّ " . وَكَانَ إِذَا عَمِلَ عَمَلاً أَثْبَتَهُ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс Ибн Ажлондан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Абу Саламадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Амалдан кучингиз етадиганини бажаринг, чунки Аллаҳ сиз толиққунингизча (савоб беришдан) толиқмайди. Аллаҳга энг севимли амал — оз бўлса ҳам, давомий бўлганидир.» У бир амал қилса, уни доим бажариб турарди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا عَمِّي، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، : أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ فَجَاءَهُ فَقَالَ : " يَا عُثْمَانُ أَرَغِبْتَ عَنْ سُنَّتِي " . قَالَ : لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَلَكِنْ سُنَّتَكَ أَطْلُبُ . قَالَ : " فَإِنِّي أَنَامُ وَأُصَلِّي، وَأَصُومُ وَأُفْطِرُ، وَأَنْكِحُ النِّسَاءَ، فَاتَّقِ اللَّهَ يَا عُثْمَانُ، فَإِنَّ لأَهْلِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَإِنَّ لِضَيْفِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَإِنَّ لِنَفْسِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، فَصُمْ وَأَفْطِرْ، وَصَلِّ وَنَمْ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саъд ривоят қилди, бизга амаким, унга отам, у Ибн Ишоқдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилдики: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Усмон ибн Мазъунга (одам) юборди, у келди. У деди: «Эй Усмон, менинг суннатимдан юз ўгирдингми?» У деди: «Йўқ, Аллаҳга қасам, эй Расулуллаҳ, балки сенинг суннатингни талаб қиламан.» У деди: «Мен ухлайман ҳам, намоз ҳам ўқийман; рўза ҳам тутаман, ифтор ҳам қиламан; аёлларга ҳам уйланаман. Аллаҳдан қўрқ, эй Усмон, чунки аҳлингнинг сенинг устингда ҳаққи бор, меҳмонингнинг сенинг устингда ҳаққи бор, нафсингнинг сенинг устингда ҳаққи бор. Бас, рўза тут ва ифтор қил, намоз ўқи ва ухла.»
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ : سَأَلْتُ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ عَمَلُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَلْ كَانَ يَخُصُّ شَيْئًا مِنَ الأَيَّامِ قَالَتْ : لاَ، كَانَ كُلُّ عَمَلِهِ دِيمَةً، وَأَيُّكُمْ يَسْتَطِيعُ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَطِيعُ
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан ривоят қилди, у деди: Мен Оишадан сўрадим: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг амали қандай эди? Кунлардан бирор нарсани (алоҳида амалга) хослар эдими?» У деди: «Йўқ, унинг бутун амали доимий эди. Сизлардан қайсингиз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қила олган нарсага кучи етади?»