حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمُرَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ الْخُزَاعِيِّ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أُبَىُّ إِنِّي أُقْرِئْتُ الْقُرْآنَ فَقِيلَ لِي عَلَى حَرْفٍ أَوْ حَرْفَيْنِ فَقَالَ الْمَلَكُ الَّذِي مَعِي قُلْ عَلَى حَرْفَيْنِ . قُلْتُ عَلَى حَرْفَيْنِ . فَقِيلَ لِي عَلَى حَرْفَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ . فَقَالَ الْمَلَكُ الَّذِي مَعِي قُلْ عَلَى ثَلاَثَةٍ . قُلْتُ عَلَى ثَلاَثَةٍ . حَتَّى بَلَغَ سَبْعَةَ أَحْرُفٍ ثُمَّ قَالَ لَيْسَ مِنْهَا إِلاَّ شَافٍ كَافٍ إِنْ قُلْتَ سَمِيعًا عَلِيمًا عَزِيزًا حَكِيمًا مَا لَمْ تَخْتِمْ آيَةَ عَذَابٍ بِرَحْمَةٍ أَوْ آيَةَ رَحْمَةٍ بِعَذَابٍ " .
Bizga Abul Valid at-Tayolisiy rivoyat qildi, bizga Hammom ibn Yahyo Qatodadan, u Yahyo ibn Ya'murdan, u Sulaymon ibn Surad al-Xuzoiydan, u Ubay ibn Ka'bdan rivoyat qilib dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Ey Ubay, menga Qur'an o'qitildi va menga: ‹Bir harf yoki ikki harf ustida (o'qi)› deyildi. Men bilan birga bo'lgan farishta: ‹Ikki harf ustida de› dedi. Men: ‹Ikki harf ustida› dedim. So'ngra menga: ‹Ikki harf yoki uch harf ustida (o'qi)› deyildi. Men bilan birga bo'lgan farishta: ‹Uch harf ustida de› dedi. Men: ‹Uch harf ustida› dedim. Toki yetti harfga yetguncha. So'ngra (farishta) dedi: ‹Ulardan har biri shifo beruvchi, kifoya qiluvchidir, agar sen ‹samiy'an aliymo› ni ‹aziyzan hakiymo› desang ham, modomiki azob oyatini rahmat bilan yoki rahmat oyatini azob bilan tugatib qo'ymasang›».
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَ أَضَاةِ بَنِي غِفَارٍ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَأْمُرُكَ أَنْ تُقْرِئَ أُمَّتَكَ عَلَى حَرْفٍ . قَالَ " أَسْأَلُ اللَّهَ مُعَافَاتَهُ وَمَغْفِرَتَهُ إِنَّ أُمَّتِي لاَ تُطِيقُ ذَلِكَ " . ثُمَّ أَتَاهُ ثَانِيَةً فَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا حَتَّى بَلَغَ سَبْعَةَ أَحْرُفٍ قَالَ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُقْرِئَ أُمَّتَكَ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ فَأَيُّمَا حَرْفٍ قَرَءُوا عَلَيْهِ فَقَدْ أَصَابُوا .
Bizga ibn al-Musanno rivoyat qildi, bizga Muhammad ibn Ja'far rivoyat qildi, bizga Shu'ba al-Hakamdan, u Mujohiddan, u ibn Abu Layloda, u Ubay ibn Ka'bdan rivoyat qildiki, Nabiy sollallahu alayhi vasallam Banu G'ifor ko'lchasi yonida edilar. Shunda Jibril alayhissalom u zotning oldilariga kelib dedi: «Albatta Allah azza va jalla senga ummatingga bir harf ustida (Qur'an) o'qitishingni buyuradi». U dedilar: «Men Allahdan uning offiyatini (qiyinchilikdan saqlashini) va mag'firatini so'rayman, albatta ummatim bunga toqat qila olmaydi». So'ngra (Jibril) u zotning oldilariga ikkinchi marta kelib, shuning misli (so'zni) aytdi, toki yetti harfga yetguncha. (Jibril) dedi: «Albatta Allah senga ummatingga yetti harf ustida (Qur'an) o'qitishingni buyuradi. Bas, qaysi harf ustida o'qisalar, to'g'ri qilibdilar».
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ { قَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ } " .
Bizga Hafs ibn Umar rivoyat qildi, bizga Shu'ba Mansurdan, u Zarrdan, u Yusay' al-Hazramiydan, u Nu'mon ibn Bashirdan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan rivoyat qildi, u dedilar: «Duo — bu (aynan) ibodatdir. ‹Robbingiz: ‹Menga duo qilinglar, sizlarga ijobat qilaman› dedi›».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ مِخْرَاقٍ، عَنْ أَبِي نُعَامَةَ، عَنِ ابْنٍ لِسَعْدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعَنِي أَبِي، وَأَنَا أَقُولُ اللَّهُمَّ، إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَنَعِيمَهَا وَبَهْجَتَهَا وَكَذَا وَكَذَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَسَلاَسِلِهَا وَأَغْلاَلِهَا وَكَذَا وَكَذَا فَقَالَ يَا بُنَىَّ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " سَيَكُونُ قَوْمٌ يَعْتَدُونَ فِي الدُّعَاءِ " . فَإِيَّاكَ أَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ إِنْ أُعْطِيتَ الْجَنَّةَ أُعْطِيتَهَا وَمَا فِيهَا مِنَ الْخَيْرِ وَإِنْ أُعِذْتَ مِنَ النَّارِ أُعِذْتَ مِنْهَا وَمَا فِيهَا مِنَ الشَّرِّ .
Bizga Musaddad rivoyat qildi, bizga Yahyo Shu'badan, u Ziyod ibn Mixroqdan, u Abu Nu'amadan, u Sa'dning bir o'g'lidan rivoyat qildiki, u dedi: Otam meni eshitdi, men: «Allahim, men Sendan jannatni, uning ne'matini, go'zalligini va shunday-shunday narsalarni so'rayman va do'zaxdan, uning zanjirlari va kishanlaridan va shunday-shunday narsalardan Senga panoh tilayman», deyayotgan edim. Shunda u: «Ey o'g'ilcham, men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning: ‹Dudoda hadddan oshadigan bir qavm bo'ladi› deyayotganlarini eshitganman. Sen ulardan bo'lishdan ehtiyot bo'l. Agar senga jannat berilsa, u va undagi yaxshilik senga berilgan bo'ladi; agar do'zaxdan asralsang, undan va undagi yomonlikdan asralgan bo'lasan», dedi.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ، حُمَيْدُ بْنُ هَانِئٍ أَنَّ أَبَا عَلِيٍّ، عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ، صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يَدْعُو فِي صَلاَتِهِ لَمْ يُمَجِّدِ اللَّهَ تَعَالَى وَلَمْ يُصَلِّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَجِلَ هَذَا " . ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِتَحْمِيدِ رَبِّهِ جَلَّ وَعَزَّ وَالثَّنَاءِ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَدْعُو بَعْدُ بِمَا شَاءَ " .
Bizga Ahmad ibn Hanbal rivoyat qildi, bizga Abdulloh ibn Yazid rivoyat qildi, bizga Hayva rivoyat qildi, menga Abu Honiy Humayd ibn Honiy xabar berdiki, Abu Aliy Amr ibn Molik unga rivoyat qilganki, u Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning sahobasi Fazola ibn Ubaydning shunday deyayotganini eshitdi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bir kishining namozida Allah taoloni ulug'lamasdan va Nabiy sollallahu alayhi vasallamga salovot aytmasdan duo qilayotganini eshitdilar. Shunda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Bu shoshildi», dedilar. So'ng uni chaqirib, unga yoki boshqasiga: «Sizlardan biri namoz o'qiganda, avval Robbi jalla va azzaga hamd aytish va Unga sano aytish bilan boshlasin, so'ng Nabiy sollallahu alayhi vasallamga salovot aytsin, so'ngra xohlagan narsasi bilan duo qilsin», dedilar.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ شَيْبَانَ، عَنْ أَبِي نَوْفَلٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَحِبُّ الْجَوَامِعَ مِنَ الدُّعَاءِ وَيَدَعُ مَا سِوَى ذَلِكَ .
Bizga Horun ibn Abdulloh rivoyat qildi, bizga Yazid ibn Horun Asvad ibn Shaybondan, u Abu Navfaldan, u Oisha roziyallahu anhodan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam duoning jamlovchilarini (mazmuni keng, qisqa duolarni) yoqtirardilar va undan boshqasini tark qilardilar.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي إِنْ شِئْتَ لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ فَإِنَّهُ لاَ مُكْرِهَ لَهُ " .
Bizga Qa'nabiy Molikdan, u Abuz-Zinoddan, u A'rajdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Sizlardan biringiz hech qachon: ‹Allahim, agar xohlasang meni mag'firat qil, Allahim, agar xohlasang menga rahm qil›, demasin. So'rovni qat'iy qilsin, chunki Uni majbur qiluvchi yo'q», dedilar.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَعْجَلْ فَيَقُولُ قَدْ دَعَوْتُ فَلَمْ يُسْتَجَبْ لِي " .
Bizga Qa'nabiy Molikdan, u Ibn Shihobdan, u Abu Ubayddan, u Abu Hurayradan rivoyat qildiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Sizlardan biringizning duosiga, shoshilmagunicha, ya'ni: ‹Men duo qildim, ammo menga ijobat qilinmadi›, demaguncha ijobat qilinadi», dedilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَيْمَنَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَسْتُرُوا الْجُدُرَ مَنْ نَظَرَ فِي كِتَابِ أَخِيهِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ فَإِنَّمَا يَنْظُرُ فِي النَّارِ سَلُوا اللَّهَ بِبُطُونِ أَكُفِّكُمْ وَلاَ تَسْأَلُوهُ بِظُهُورِهَا فَإِذَا فَرَغْتُمْ فَامْسَحُوا بِهَا وُجُوهَكُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ كُلُّهَا وَاهِيَةٌ وَهَذَا الطَّرِيقُ أَمْثَلُهَا وَهُوَ ضَعِيفٌ أَيْضًا .
Bizga Abdulloh ibn Maslama rivoyat qildi, bizga Abdulmalik ibn Muhammad ibn Ayman Abdulloh ibn Ya'qub ibn Ishoqdan, u o'ziga rivoyat qilgan kishidan, u Muhammad ibn Ka'b Qurazidan rivoyat qildi, menga Abdulloh ibn Abbos rivoyat qildiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Devorlarni (matolar bilan) bezab to'smanglar. Kim birodarining maktubiga uning iznisiz qarasa, u faqat do'zaxga qaragan bo'ladi. Allahdan kaftlaringizning ichi bilan so'ranglar, orqasi bilan so'ramanglar. So'rab bo'lganingizda, u bilan yuzlaringizni siypanglar», dedilar. Abu Dovud dedi: Bu hadis Muhammad ibn Ka'bdan turli yo'llar bilan rivoyat qilingan, ularning barchasi za'if. Bu yo'l ularning eng yaxshisi, u ham za'if.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْبَهْرَانِيُّ، قَالَ قَرَأْتُهُ فِي أَصْلِ إِسْمَاعِيلَ - يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ - حَدَّثَنِي ضَمْضَمٌ عَنْ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا أَبُو ظَبْيَةَ أَنَّ أَبَا بَحْرِيَّةَ السَّكُونِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ مَالِكِ بْنِ يَسَارٍ السَّكُونِيِّ ثُمَّ الْعَوْفِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَاسْأَلُوهُ بِبُطُونِ أَكُفِّكُمْ وَلاَ تَسْأَلُوهُ بِظُهُورِهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ لَهُ عِنْدَنَا صُحْبَةٌ يَعْنِي مَالِكَ بْنَ يَسَارٍ .
Bizga Sulaymon ibn Abdulhamid Bahroniy rivoyat qildi, u dedi: Men uni Ismoil — ya'ni Ibn Ayyosh — asl nusxasida o'qidim: menga Zamzam Shurayhdan rivoyat qildi, bizga Abu Zabya rivoyat qildiki, Abu Bahriyya Sakuniy unga Molik ibn Yasor Sakuniy, so'ng Avfiydan rivoyat qildiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Allahdan so'raganingizda, kaftlaringizning ichi bilan so'ranglar, orqasi bilan so'ramanglar», dedilar. Abu Dovud dedi: Sulaymon ibn Abdulhamid dedi: Bizning oldimizda u — ya'ni Molik ibn Yasor — sahobalik sharafiga ega.
حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ، حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ نَبْهَانَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو هَكَذَا بِبَاطِنِ كَفَّيْهِ وَظَاهِرِهِمَا .
Bizga Uqba ibn Mukram rivoyat qildi, bizga Salm ibn Qutayba Umar ibn Nabhondan, u Qatodadan, u Anas ibn Molikdan rivoyat qildi. U dedi: Men Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning shunday — kaftlarining ichi va orqasi bilan — duo qilayotganlarini ko'rdim.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا عِيسَى، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مَيْمُونٍ صَاحِبَ الأَنْمَاطِ - حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ رَبَّكُمْ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَيِيٌّ كَرِيمٌ يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ إِذَا رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَيْهِ أَنْ يَرُدَّهُمَا صِفْرًا " .
Bizga Mu'ammal ibn Fazl Harroniy rivoyat qildi, bizga Iso — ya'ni Ibn Yunus — rivoyat qildi, bizga Ja'far — ya'ni Ibn Maymun, anmotlar (matolar) sotuvchisi — rivoyat qildi, menga Abu Usmon Salmondan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Albatta, Robbingiz tabaraka va taolo hayoli va karamlidir. Bandasi qo'llarini Unga ko'targanida, ularni quruq (bo'sh) qaytarishdan hayo qiladi», dedilar.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ خَالِدٍ - حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ الْمَسْأَلَةُ أَنْ تَرْفَعَ، يَدَيْكَ حَذْوَ مَنْكِبَيْكَ أَوْ نَحْوَهُمَا وَالاِسْتِغْفَارُ أَنْ تُشِيرَ بِأُصْبُعٍ وَاحِدَةٍ وَالاِبْتِهَالُ أَنْ تَمُدَّ يَدَيْكَ جَمِيعًا .
Bizga Muso ibn Ismoil rivoyat qildi, bizga Vuhayb — ya'ni Ibn Xolid — rivoyat qildi, menga Abbos ibn Abdulloh ibn Ma'bad ibn Abbos ibn Abdulmuttalib Ikrimadan, u Ibn Abbosdan rivoyat qildi. U dedi: So'rash (mas'ala) — qo'llaringni yelkalaring barobariga yoki shunga yaqin ko'tarishingdir. Istig'for — bitta barmoq bilan ishora qilishingdir. Ibtihol (zorlanish) esa ikkala qo'lingni birga uzatishingdir.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ وَالاِبْتِهَالُ هَكَذَا وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَجَعَلَ ظُهُورَهُمَا مِمَّا يَلِي وَجْهَهُ .
Bizga Amr ibn Usmon rivoyat qildi, bizga Sufyon rivoyat qildi, menga Abbos ibn Abdulloh ibn Ma'bad ibn Abbos ushbu hadisni rivoyat qildi. U bunda dedi: Ibtihol shunday — va u ikkala qo'lini ko'tardi va ularning orqasini yuziga qaratdi.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَخِيهِ، إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Bizga Muhammad ibn Yahyo ibn Foris rivoyat qildi, bizga Ibrohim ibn Hamza rivoyat qildi, bizga Abdulaziz ibn Muhammad Abbos ibn Abdulloh ibn Ma'bad ibn Abbosdan, u akasi Ibrohim ibn Abdullohdan, u Ibn Abbosdan rivoyat qildiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar — va shunga o'xshashini zikr qildi.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا دَعَا فَرَفَعَ يَدَيْهِ مَسَحَ وَجْهَهُ بِيَدَيْهِ .
Bizga Qutayba ibn Sa'id rivoyat qildi, bizga Ibn Lahiya Hafs ibn Hoshim ibn Utba ibn Abu Vaqqosdan, u Soib ibn Yaziddan, u otasidan rivoyat qildiki, Nabiy sollallahu alayhi vasallam duo qilib qo'llarini ko'targanlarida, qo'llari bilan yuzlarini siypardilar.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ . فَقَالَ " لَقَدْ سَأَلْتَ اللَّهَ بِالاِسْمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ " .
Bizga Musaddad rivoyat qildi, bizga Yahyo Molik ibn Mig'valdan rivoyat qildi, bizga Abdulloh ibn Burayda otasidan rivoyat qildiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bir kishining: «Allahim, men Sendan so'rayman, men guvohlik beramanki, Sen Allahsan, Sendan o'zga iloh yo'q, Yagona, Samad (hamma muhtoj bo'lgan), tug'magan va tug'ilmagan, hech kim Unga teng kelmagan Zot», deyayotganini eshitdilar. Shunda: «Sen Allahdan shunday ism bilan so'rading, agar U bilan so'ralsa beradi, agar U bilan duo qilinsa ijobat qiladi», dedilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ " لَقَدْ سَأَلْتَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بِاسْمِهِ الأَعْظَمِ " .
Bizga Abdurrahmon ibn Xolid Raqqiy rivoyat qildi, bizga Zayd ibn Hubob rivoyat qildi, bizga Molik ibn Mig'val ushbu hadisni rivoyat qildi. U bunda: «Sen Allah azza va jalladan Uning Ismi A'zami (Ulug' Ismi) bilan so'rading», dedi.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَلَبِيُّ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، عَنْ حَفْصٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَخِي أَنَسٍ - عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسًا وَرَجُلٌ يُصَلِّي ثُمَّ دَعَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْعَظِيمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى " .
Bizga Abdurrahmon ibn Ubaydulloh Halabiy rivoyat qildi, bizga Xalaf ibn Xalifa Hafsdan — ya'ni Anasning jiyani — u Anasdan rivoyat qildiki, u Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bilan o'tirgan edi, bir kishi namoz o'qib, so'ng duo qildi: «Allahim, men Sendan, hamd faqat Senga xosligi, Sendan o'zga iloh yo'qligi, ne'mat beruvchi, osmonlar va yerni yo'qdan bor qiluvchi, ey Jalol va Ikrom sohibi, ey Hayy, ey Qoyyum, deb so'rayman». Shunda Nabiy sollallahu alayhi vasallam: «U Allahni Uning Ulug' Ismi bilan chaqirdi, agar U bilan duo qilinsa ijobat qiladi, agar U bilan so'ralsa beradi», dedilar.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اسْمُ اللَّهِ الأَعْظَمُ فِي هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ { وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ } وَفَاتِحَةُ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ { الم * اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ } .
Bizga Musaddad rivoyat qildi, bizga Iso ibn Yunus rivoyat qildi, bizga Ubaydulloh ibn Abu Ziyod Shahr ibn Havshabdan, u Asmo bint Yaziddan rivoyat qildiki, Nabiy sollallahu alayhi vasallam: «Allahning Ismi A'zami (Ulug' Ismi) mana shu ikki oyatda: ‹Va sizlarning ilohingiz yagona ilohdir, Undan o'zga iloh yo'q, U Rahmon, Rahimdir› va Oli Imron surasining boshida: ‹Alif, Lom, Mim. Allah — Undan o'zga iloh yo'q, U Hayy, Qoyyumdir› (oyatlaridadir)», dedilar.