حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ ذَكَرُوا النَّارَ وَالنَّاقُوسَ، فَذَكَرُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ.
Имрон ибн Майсара бизга айтди: Абдулворис бизга айтди: Холид Ҳаззў бизга айтди, Абу Қилобадан, у Анасдан: У деди: Улар (намоз вақтини билдириш учун) олов ва қўнғироқни зикр қилдилар, яҳудий ва насороларни зикр қилдилар. Шунда Билолга азонни жуфт (икки-икки мартадан) ва иқоматни тоқ (бир мартадан) айтиш буюрилди.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ كَانَ الْمُسْلِمُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَجْتَمِعُونَ فَيَتَحَيَّنُونَ الصَّلاَةَ، لَيْسَ يُنَادَى لَهَا، فَتَكَلَّمُوا يَوْمًا فِي ذَلِكَ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ اتَّخِذُوا نَاقُوسًا مِثْلَ نَاقُوسِ النَّصَارَى. وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ بُوقًا مِثْلَ قَرْنِ الْيَهُودِ. فَقَالَ عُمَرُ أَوَلاَ تَبْعَثُونَ رَجُلاً يُنَادِي بِالصَّلاَةِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا بِلاَلُ قُمْ فَنَادِ بِالصَّلاَةِ ".
Маҳмуд ибн Ғайлон бизга айтди: Абдураззоқ бизга айтди: Ибн Журайж бизга хабар берди: Нофиъ менга хабар берди, Ибн Умар шундай дерди: Мусулмонлар Мадинага келганларида тўпланиб намозни (вақтини) чамалаб кутар эдилар, унга (азон билан) чақирилмас эди. Бир куни шу ҳақда гаплашдилар, баъзилари: ‹Насороларнинг қўнғироғидек қўнғироқ тутинглар›, дедилар. Баъзилари: ‹Йўқ, яҳудийларнинг шохидек карнай (қилинг)›, дедилар. Умар: ‹Бир киши юбориб намозга чақиртирсангиз бўлмайдими?› деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Билол, тур, намозга чақир», дедилар.