حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا نُودِيَ لِلصَّلاَةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لاَ يَسْمَعَ التَّأْذِينَ، فَإِذَا قَضَى النِّدَاءَ أَقْبَلَ، حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ أَدْبَرَ، حَتَّى إِذَا قَضَى التَّثْوِيبَ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطُرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ، يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا، اذْكُرْ كَذَا. لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ، حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ لاَ يَدْرِي كَمْ صَلَّى ".
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Molik bizga xabar berdi, Abuz-Zinoddan, u A'rajdan, u Abu Hurayradan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Namozga azon aytilsa, shayton — pukillab (shamol chiqarib) — orqaga qochadi, toki azonni eshitmaslik uchun. Azon tugaganda yana keladi. Iqomat aytilganda yana orqaga qochadi. Iqomat tugaganda yana kelib, kishi bilan o'zi (qalbi) orasiga kirib: ‹Anavini esla, manavini esla› — u (avval) eslamagan narsalarni (eslatib) vasvasa qiladi, hatto kishi necha (rakat) o'qiganini bilmay qoladi», dedilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ الأَنْصَارِيِّ، ثُمَّ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ لَهُ " إِنِّي أَرَاكَ تُحِبُّ الْغَنَمَ وَالْبَادِيَةَ، فَإِذَا كُنْتَ فِي غَنَمِكَ أَوْ بَادِيَتِكَ فَأَذَّنْتَ بِالصَّلاَةِ فَارْفَعْ صَوْتَكَ بِالنِّدَاءِ، فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُ مَدَى صَوْتِ الْمُؤَذِّنِ جِنٌّ وَلاَ إِنْسٌ وَلاَ شَىْءٌ إِلاَّ شَهِدَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ". قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Molik bizga xabar berdi, Abdurrahmon ibn Abdulloh ibn Abdurrahmon ibn Abu Sa'sa'a Ansoriy, so'ng Moziniydan, u otasidan: U xabar berdi, Abu Sa'id Xudriy unga dedi: «Men seni qo'y va cho'lni sevar ekansan deb ko'ryapman. Qachon qo'ylaring yoki cho'lingda bo'lib namozga azon aytsang, ovozingni balandlatib chaqir, chunki azon ovozi yetgan masofadagi jin, inson va biror narsa (uni) eshitsa, albatta qiyomat kuni unga guvohlik beradi», dedilar. Abu Sa'id: Men buni Rasulullah sollallahu alayhi vasallamdan eshitdim, dedi.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا غَزَا بِنَا قَوْمًا لَمْ يَكُنْ يَغْزُو بِنَا حَتَّى يُصْبِحَ وَيَنْظُرَ، فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا كَفَّ عَنْهُمْ، وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ عَلَيْهِمْ، قَالَ فَخَرَجْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَانْتَهَيْنَا إِلَيْهِمْ لَيْلاً، فَلَمَّا أَصْبَحَ وَلَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا رَكِبَ وَرَكِبْتُ خَلْفَ أَبِي طَلْحَةَ، وَإِنَّ قَدَمِي لَتَمَسُّ قَدَمَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ فَخَرَجُوا إِلَيْنَا بِمَكَاتِلِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَلَمَّا رَأَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ، مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ. قَالَ فَلَمَّا رَآهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، خَرِبَتْ خَيْبَرُ، إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ".
Qutayba ibn Sa'id bizga aytdi: Ismoil ibn Ja'far bizga aytdi, Humayddan, u Anas ibn Molikdan: Nabiy sollallahu alayhi vasallam biz bilan bir qavmga g'azot qilsa, tong otib (atrofni) ko'rmagunlarincha biz bilan g'azot qilmas edilar. Agar azon eshitsa, ulardan (jangni) to'xtatar, azon eshitmasa, ularga hujum qilar edilar. U (Anas) dedi: Biz Xaybarga chiqdik, ularga kechasi yetib bordik. Tong otganda azon eshitilmaganidan keyin u zot (ulovga) mindilar, men Abu Talhaning ortida mindim, mening oyog'im Nabiy sollallahu alayhi vasallamning oyog'iga tegib turar edi. U (Anas) dedi: Ular savatlari va belkuraklari bilan bizga qarshi chiqdilar. Nabiy sollallahu alayhi vasallamni ko'rganlarinda: ‹Muhammad, Allahga qasamki! Muhammad va qo'shin!› dedilar. U (Anas) dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam ularni ko'rganlarida: «Allahu akbar, Allahu akbar, Xaybar vayron bo'ldi! Biz bir qavm maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi naqadar yomondir», dedilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ ما يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ ".
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Molik bizga xabar berdi, Ibn Shihobdan, u Ato ibn Yazid Laysiydan, u Abu Sa'id Xudriydan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Azonni eshitsangiz, muazzin aytganidek ayting», dedilar.
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ، يَوْمًا فَقَالَ مِثْلَهُ إِلَى قَوْلِهِ " وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ".
Muoz ibn Fazola bizga aytdi: Hishom bizga aytdi, Yahyodan, u Muhammad ibn Ibrohim ibn Horisdan: Iso ibn Talha menga aytdi, u bir kuni Muoviyani eshitdi, u (azonga javoban) shuning mislini — «va ash-hadu anna Muhammadan rasulullah» so'zigacha — aytdi.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ رَاهَوَيْهِ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، نَحْوَهُ. قَالَ يَحْيَى وَحَدَّثَنِي بَعْضُ، إِخْوَانِنَا أَنَّهُ قَالَ لَمَّا قَالَ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ. قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ. وَقَالَ هَكَذَا سَمِعْنَا نَبِيَّكُمْ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ.
Ishoq ibn Rohavayh bizga aytdi: Vahb ibn Jarir bizga aytdi: Hishom bizga aytdi, Yahyodan shunga o'xshashini. Yahyo dedi: Menga birodarlarimizdan biri aytdiki, u (Muoviya) ‹Hayya alas-salota›ni aytganida: ‹La havla va la quvvata illa billah›ni aytdi va: ‹Biz Nabiyngizni sollallahu alayhi vasallam shunday deb aytganini eshitdik›, dedi.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، حَلَّتْ لَهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Ali ibn Ayyosh bizga aytdi: Shu'ayb ibn Abu Hamza bizga aytdi, Muhammad ibn Munkadirdan, u Jobir ibn Abdullohdan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Kim azonni eshitganida: ‹Allahumma robba hazihid-da'vatit-tommati vas-salotil-qoimati, oti Muhammadanil-vasilata val-fazilata, vab'as-hu maqomam mahmudanillazi va'adtah (Allahim, ey bu to'kis da'vat va qoim namozning Robbi, Muhammadga vasila va fazilatni ato et va uni Sen va'da qilgan maqomi mahmudga yuborgin)›, desa, qiyomat kuni unga mening shafoatim halol bo'ladi (yetadi)», dedilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ، ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لاَسْتَهَمُوا، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا ".
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Molik bizga xabar berdi, Abu Bakrning ozodi Sumaydan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Agar odamlar azonda va birinchi safda nima (savob) borligini bilganlarida, so'ng unga (erishish uchun) qur'a tashlashdan boshqa yo'l topmasalar, albatta qur'a tashlar edilar. Agar erta (namozga) borishda nima borligini bilganlarida, unga poyga qilishar edilar. Agar xufton va bomdod (namozida) nima borligini bilganlarida, sudralib bo'lsa ham ularga kelar edilar», dedilar.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَعَبْدِ الْحَمِيدِ، صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ وَعَاصِمٍ الأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ رَدْغٍ، فَلَمَّا بَلَغَ الْمُؤَذِّنُ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ. فَأَمَرَهُ أَنْ يُنَادِيَ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ. فَنَظَرَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالَ فَعَلَ هَذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَإِنَّهَا عَزْمَةٌ.
Musaddad bizga aytdi: Hammod bizga aytdi, Ayyub, Ziyodiyning sherigi Abdulhamid va Osim Ahvaldan, u Abdulloh ibn Horisdan: U dedi: Ibn Abbos loygarchilik kuni bizga xutba qildi. Muazzin ‹Hayya alas-salota›ga yetganida, unga: ‹As-salotu fir-rihol (namoz uylaringizda)›ni nido qilishni buyurdi. Qavm bir-biriga qaradi. U: ‹Buni (kim) o'zidan yaxshi bo'lgan (Rasulullah) qilgan, va albatta u (jamoatga kelish) qat'iy (vojib) edi›, dedi.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ". ثُمَّ قَالَ وَكَانَ رَجُلاً أَعْمَى لاَ يُنَادِي حَتَّى يُقَالَ لَهُ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ.
Abdulloh ibn Maslama bizga aytdi, Molikdan, u Ibn Shihobdan, u Salim ibn Abdullohdan, u otasidan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Albatta Bilol kechasi azon aytadi, shuning uchun Ibn Ummi Maktum azon aytguncha yeb-iching», dedilar. So'ng dedi: U (Ibn Ummi Maktum) ko'r kishi edi, unga: ‹Tong otdi, tong otdi› deyilmagunincha azon aytmas edi.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اعْتَكَفَ الْمُؤَذِّنُ لِلصُّبْحِ وَبَدَا الصُّبْحُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تُقَامَ الصَّلاَةُ.
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Molik bizga xabar berdi, Nofi'dan, u Abdulloh ibn Umardan: U dedi: Menga Hafsa xabar berdi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam — muazzin subhga azon aytib, tong (ravshanlashib) boshlaganda — iqomat aytilishidan oldin yengil ikki rakat o'qir edilar.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالإِقَامَةِ مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ.
Abu Nu'aym bizga aytdi: Shaybon bizga aytdi, Yahyodan, u Abu Salamadan, u Oishadan: Nabiy sollallahu alayhi vasallam subh namozida azon bilan iqomat orasida yengil ikki rakat o'qir edilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ بِلاَلاً يُنَادِي بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ".
Abdulloh ibn Yusuf bizga aytdi: Molik bizga xabar berdi, Abdulloh ibn Dinordan, u Abdulloh ibn Umardan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Albatta Bilol kechasi azon aytadi, shuning uchun Ibn Ummi Maktum azon aytguncha yeb-iching», dedilar.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ ـ أَوْ أَحَدًا مِنْكُمْ ـ أَذَانُ بِلاَلٍ مِنْ سَحُورِهِ، فَإِنَّهُ يُؤَذِّنُ ـ أَوْ يُنَادِي ـ بِلَيْلٍ، لِيَرْجِعَ قَائِمَكُمْ وَلِيُنَبِّهَ نَائِمَكُمْ، وَلَيْسَ أَنْ يَقُولَ الْفَجْرُ أَوِ الصُّبْحُ ". وَقَالَ بِأَصَابِعِهِ وَرَفَعَهَا إِلَى فَوْقُ وَطَأْطَأَ إِلَى أَسْفَلُ حَتَّى يَقُولَ هَكَذَا. وَقَالَ زُهَيْرٌ بِسَبَّابَتَيْهِ إِحْدَاهُمَا فَوْقَ الأُخْرَى ثُمَّ مَدَّهَا عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ.
Ahmad ibn Yunus bizga aytdi: Zuhayr bizga aytdi: Sulaymon Taymiy bizga aytdi, Abu Usmon Nahdiydan, u Abdulloh ibn Mas'uddan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan: U zot: «Bilolning azoni biringizni — yoki sizlardan birovni — saharlikdan to'xtatmasin, chunki u kechasi azon aytadi — yoki nido qiladi — turgan (namoz o'quvchi)ngizni qaytarish (dam oldirish) va uxlaganingizni uyg'otish uchun. (Uning azoni) ‹fajr (tong) bo'ldi› yoki ‹subh bo'ldi› degan emasdir», dedilar. Va barmoqlari bilan ishora qilib, ularni yuqoriga ko'tardilar va pastga tushirdilar, ‹mana shunday› deguncha. Zuhayr ikki ko'rsatkich barmog'i bilan, birini ikkinchisi ustiga qo'yib, so'ng ularni o'ng va chap tomoniga cho'zdi (ya'ni tong ufqda ko'ndalang tarqalishini ko'rsatdi).
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ،. وَعَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ. ح وَحَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ عِيسَى الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُؤَذِّنَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ".
Ishoq bizga aytdi: Abu Usoma bizga xabar berdi: Ubaydulloh bizga aytdi, Qosim ibn Muhammaddan, u Oishadan; va Nofi'dan, u Ibn Umardan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar. Yusuf ibn Iso Marvaziy menga aytdi: Fazl bizga aytdi: Ubaydulloh ibn Umar bizga aytdi, Qosim ibn Muhammaddan, u Oishadan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan: U zot: «Albatta Bilol kechasi azon aytadi, shuning uchun Ibn Ummi Maktum azon aytguncha yeb-iching», dedilar.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ،. وَعَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ. ح وَحَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ عِيسَى الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُؤَذِّنَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ".
Ishoq bizga aytdi: Abu Usoma bizga xabar berdi: Ubaydulloh bizga aytdi, Qosim ibn Muhammaddan, u Oishadan; va Nofi'dan, u Ibn Umardan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar. Yusuf ibn Iso Marvaziy menga aytdi: Fazl bizga aytdi: Ubaydulloh ibn Umar bizga aytdi, Qosim ibn Muhammaddan, u Oishadan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan: U zot: «Albatta Bilol kechasi azon aytadi, shuning uchun Ibn Ummi Maktum azon aytguncha yeb-iching», dedilar.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ ـ ثَلاَثًا ـ لِمَنْ شَاءَ ".
Ishoq Vositiy bizga aytdi: Xolid bizga aytdi, Jurayriydan, u Ibn Buraydadan, u Abdulloh ibn Mug'affal Muzaniydan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Har ikki azon (azon bilan iqomat) orasida namoz bor — uch marta (takrorladilar) — istagan kishi uchun», dedilar.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الأَنْصَارِيَّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ كَذَلِكَ يُصَلُّونَ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ، وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَىْءٌ. قَالَ عُثْمَانُ بْنُ جَبَلَةَ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ لَمْ يَكُنْ بَيْنَهُمَا إِلاَّ قَلِيلٌ.
Muhammad ibn Bashshor bizga aytdi: G'undar bizga aytdi: Shu'ba bizga aytdi: Men Amr ibn Omir Ansoriyni eshitdim, u Anas ibn Molikdan: U dedi: Muazzin azon aytsa, Nabiy sollallahu alayhi vasallamning sahobalaridan ba'zilari turib ustunlar tomon shoshilardilar (ikki rakat o'qish uchun), toki Nabiy sollallahu alayhi vasallam chiqar edilar, ular shu holatda shomdan oldin ikki rakat o'qir edilar. Azon bilan iqomat orasida (uzun) narsa bo'lmasdi. Usmon ibn Jabala va Abu Dovud Shu'badan: ‹Ikkisi orasida ozgina (vaqt)dan boshqa narsa bo'lmasdi›, dedilar.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ بِالأُولَى مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الْفَجْرِ بَعْدَ أَنْ يَسْتَبِينَ الْفَجْرُ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ لِلإِقَامَةِ.
Abul-Yamon bizga aytdi: Shu'ayb bizga xabar berdi, Zuhriydan: Urva ibn Zubayr menga xabar berdi, Oisha dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam muazzin fajr namozining birinchi (azonidan) jim bo'lsa, tong ravshanlashganidan keyin, fajr namozidan oldin turib yengil ikki rakat o'qir edilar, so'ng muazzin iqomat uchun kelguncha o'ng yonlari bilan yonboshlab yotardilar.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ ـ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ ـ لِمَنْ شَاءَ ".
Abdulloh ibn Yazid bizga aytdi: Kahmas ibn Hasan bizga aytdi, Abdulloh ibn Buraydadan, u Abdulloh ibn Mug'affaldan: U dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam: «Har ikki azon orasida namoz bor, har ikki azon orasida namoz bor — so'ng uchinchisida: ‹istagan kishi uchun›», dedilar.