Жума куни хушбўй мой суртиш

Juma namozi · 3 ҳадис

باب الدُّهْنِ لِلْجُمُعَةِ

حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنِ ابْنِ وَدِيعَةَ، عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ يَغْتَسِلُ رَجُلٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، وَيَتَطَهَّرُ مَا اسْتَطَاعَ مِنْ طُهْرٍ، وَيَدَّهِنُ مِنْ دُهْنِهِ، أَوْ يَمَسُّ مِنْ طِيبِ بَيْتِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ، فَلاَ يُفَرِّقُ بَيْنَ اثْنَيْنِ، ثُمَّ يُصَلِّي مَا كُتِبَ لَهُ، ثُمَّ يُنْصِتُ إِذَا تَكَلَّمَ الإِمَامُ، إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ الأُخْرَى ‏"‏‏.‏

Одам бизга айтди: Ибн Абу Зиъб бизга айтди, Саъид Мақбурийдан: Отам менга хабар берди, Ибн Вадиъадан, у Салмон Форсийдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир киши жума куни ғусл қилса, қўлидан келганча тозаланса, ўз ёғидан (сочига) суртса ёки уйининг хушбўйидан суртса, сўнг чиқиб икки киши орасини ажратмаса (уларнинг орасини босиб ўтмаса), сўнг ўзига ёзилган (миқдорда нафл) намоз ўқиса, сўнг имом гапирганида жим турса — албатта унинг бу (жума) билан кейинги жума орасидаги (гуноҳлари) мағфират қилинади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ طَاوُسٌ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ ذَكَرُوا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ اغْتَسِلُوا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاغْسِلُوا رُءُوسَكُمْ وَإِنْ لَمْ تَكُونُوا جُنُبًا، وَأَصِيبُوا مِنَ الطِّيبِ ‏"‏‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَّا الْغُسْلُ فَنَعَمْ، وَأَمَّا الطِّيبُ فَلاَ أَدْرِي‏.‏

Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Товус деди: Мен Ибн Аббосга: ‹Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Жума куни ғусл қилинглар, гарчи жунуб бўлмасангиз ҳам бошларингизни ювинглар ва хушбўйлик (атир) суртинглар› деганларини айтдилар›, дедим. Ибн Аббос: ‹Ғуслга келса, ҳа; хушбўйликка келса, билмайман›, деди.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ ذَكَرَ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَيَمَسُّ طِيبًا أَوْ دُهْنًا إِنْ كَانَ عِنْدَ أَهْلِهِ فَقَالَ لاَ أَعْلَمُهُ‏.‏

Иброҳим ибн Мусо бизга айтди: Ҳишом бизга хабар берди, Ибн Журайж уларга хабар берди: Иброҳим ибн Майсара менга хабар берди, Товусдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жума куни ғусл ҳақидаги сўзларини зикр қилди. Мен Ибн Аббосга: ‹У (киши) — агар аҳлида (уйида) бўлса — хушбўйлик ёки ёғ суртадими?› дедим. У: ‹Мен уни билмайман›, деди.