حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنِ ابْنِ وَدِيعَةَ، عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَغْتَسِلُ رَجُلٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، وَيَتَطَهَّرُ مَا اسْتَطَاعَ مِنْ طُهْرٍ، وَيَدَّهِنُ مِنْ دُهْنِهِ، أَوْ يَمَسُّ مِنْ طِيبِ بَيْتِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ، فَلاَ يُفَرِّقُ بَيْنَ اثْنَيْنِ، ثُمَّ يُصَلِّي مَا كُتِبَ لَهُ، ثُمَّ يُنْصِتُ إِذَا تَكَلَّمَ الإِمَامُ، إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ الأُخْرَى ".
Одам бизга айтди: Ибн Абу Зиъб бизга айтди, Саъид Мақбурийдан: Отам менга хабар берди, Ибн Вадиъадан, у Салмон Форсийдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир киши жума куни ғусл қилса, қўлидан келганча тозаланса, ўз ёғидан (сочига) суртса ёки уйининг хушбўйидан суртса, сўнг чиқиб икки киши орасини ажратмаса (уларнинг орасини босиб ўтмаса), сўнг ўзига ёзилган (миқдорда нафл) намоз ўқиса, сўнг имом гапирганида жим турса — албатта унинг бу (жума) билан кейинги жума орасидаги (гуноҳлари) мағфират қилинади», дедилар.