حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ ذَكَرَ قَوْلَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَيَمَسُّ طِيبًا أَوْ دُهْنًا إِنْ كَانَ عِنْدَ أَهْلِهِ فَقَالَ لاَ أَعْلَمُهُ.
Иброҳим ибн Мусо бизга айтди: Ҳишом бизга хабар берди, Ибн Журайж уларга хабар берди: Иброҳим ибн Майсара менга хабар берди, Товусдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жума куни ғусл ҳақидаги сўзларини зикр қилди. Мен Ибн Аббосга: ‹У (киши) — агар аҳлида (уйида) бўлса — хушбўйлик ёки ёғ суртадими?› дедим. У: ‹Мен уни билмайман›, деди.