Пешиндан олдин икки ракат

Tahajjud namozi · 3 ҳадис

باب الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حَفِظْتُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَشْرَ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَكَانَتْ سَاعَةً لاَ يُدْخَلُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهَا‏.‏ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ وَطَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ‏.‏

Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўн ракатни ёдлаб олдим: пешиндан олдин икки ракат, ундан кейин икки ракат, шомдан кейин уйида икки ракат, хуфтондан кейин уйида икки ракат, ва субҳ намозидан олдин икки ракат — бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига (ҳеч ким) кирмайдиган соат эди. Ҳафса менга айтдики: муаззин азон айтиб фажр отганида, у зот икки ракат ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حَفِظْتُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَشْرَ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَكَانَتْ سَاعَةً لاَ يُدْخَلُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهَا‏.‏ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ وَطَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ‏.‏

Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўн ракатни ёдлаб олдим: пешиндан олдин икки ракат, ундан кейин икки ракат, шомдан кейин уйида икки ракат, хуфтондан кейин уйида икки ракат, ва субҳ намозидан олдин икки ракат — бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига (ҳеч ким) кирмайдиган соат эди. Ҳафса менга айтдики: муаззин азон айтиб фажр отганида, у зот икки ракат ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَدَعُ أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْغَدَاةِ‏.‏ تَابَعَهُ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ وَعَمْرٌو عَنْ شُعْبَةَ‏.‏

Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Шуъбадан, у Иброҳим ибн Муҳаммад ибн Мунташирдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешиндан олдинги тўрт (ракат)ни ва бомдоддан олдинги икки ракатни тарк қилмас эдилар. Бунга Ибн Абу Адий ва Амр Шуъбадан мутобаат қилди.