حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حَفِظْتُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَشْرَ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَكَانَتْ سَاعَةً لاَ يُدْخَلُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهَا. حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ وَطَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ўн ракатни ёдлаб олдим: пешиндан олдин икки ракат, ундан кейин икки ракат, шомдан кейин уйида икки ракат, хуфтондан кейин уйида икки ракат, ва субҳ намозидан олдин икки ракат — бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига (ҳеч ким) кирмайдиган соат эди. Ҳафса менга айтдики: муаззин азон айтиб фажр отганида, у зот икки ракат ўқир эдилар.