حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نُهِيَ عَنِ الْخَصْرِ، فِي الصَّلاَةِ. وَقَالَ هِشَامٌ وَأَبُو هِلاَلٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Абун-Нуъмон бизга айтди: Ҳаммод бизга айтди, Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Намозда хаср (белга қўл қўйиб туриш)дан қайтарилди (ман қилинди). Ҳишом ва Абу Ҳилол Ибн Сириндан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилди).