باب الرَّجُلِ يَنْعَى إِلَى أَهْلِ الْمَيِّتِ بِنَفْسِهِ
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَعَى النَّجَاشِيَّ فِي الْيَوْمِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، خَرَجَ إِلَى الْمُصَلَّى، فَصَفَّ بِهِمْ وَكَبَّرَ أَرْبَعًا.
Исмоил бизга айтди: Молик менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Саъид ибн Мусайябдан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Нажошийнинг (вафотини) — у вафот этган куни — эълон қилдилар, намозгоҳга чиқиб улар билан саф тортди ва тўрт (марта) такбир айтди (ғойибона жаноза).
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ ـ وَإِنَّ عَيْنَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَتَذْرِفَانِ ـ ثُمَّ أَخَذَهَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ مِنْ غَيْرِ إِمْرَةٍ فَفُتِحَ لَهُ "
Абу Маъмар бизга айтди: Абдулворис бизга айтди: Айюб бизга айтди, Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Байроқни Зайд олди ва шаҳид бўлди, сўнг уни Жаъфар олди ва шаҳид бўлди, сўнг уни Абдуллаҳ ибн Равоҳа олди ва шаҳид бўлди — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг икки кўзлари ёш тўкар эди — сўнг уни Холид ибн Валид амир(лик)сиз (ўз ташаббуси билан) олди ва унга фатҳ (ғалаба) берилди», дедилар.